Стихи на татарском языке ко дню матери

​​

​Кадерең синең арта ​

​Без телибез Сиңа ​
​Ул безне саклый-саклый.​
​Елатмагыз әниләрегезне,​
​, ​
​саен,​
​бөркелә.​
​кызганмый​
​«Елатмагыз әниләрне»​
​, ​
​Көмеш чәчләр, акыл зиһен арткан ​
​Әнкәй, Синнән дә нур ​
​Ул саулыгын да ​
​Бездян башка!" ​
​, ​
​сарган саен,​
​сипкән кебек,​
​какмый.​

​басмый,​
​, ​
​Күз төпләрен күләгәләр ​
​Кояш җиргә нурын ​
​Төн буе керфек ​
​Бүгеннян адым да ​
​, ​
​калган саен,​йөрәктә.​
​ул.​
​"Ни эшли икян, ана?​
​, ​
​Сабый чагым ерактарак ​
​Ә урының һәрчак ​
​Авырсаң янда тора ​
​уйлыйбыз:​, ​
​чәчеп!​
​алабыз без,​
​гомергә.​
​Ва без да ​
​, ​
​Якты йөзләреңнән нурлар ​
​Һаман Синнән җылы ​Җанын биреп яши ​
​Ялгыз калдырмам!"​
​, ​яшә, әни,​
​еракта,​синең өчен​
​Башка аларны,​
​сайтов: ​
​Һәрчак шулай балкып ​
​Яшәсәң дә Үзең ​
​Әни генә шулай ​
​алар?..​
​Информация получена с ​
​дәшеп.​
​кешебез, Әнкәй,​
​Кая барсам- әнкәй куңелдә.​
​"Ни хал икян ​

​на татарском языке​
​«Әни» сүзе тора безне ​
​Син кояшка тиң ​
​Кая барма, шунда әнкәй йөзе,​
​Ва уйлый эчтян:​
​поздравительный текст маме ​
​рәхәт,​
​безнең өчен дә!​
​Әнкәй.​
​Шыпырт кына елый...​
​Без сине, әнкәй, сине, әткәй, яратабыз, яратачакбыз, яра­тырбыз.​
​«Әни!» — диеп әйтү шундый ​
​Бәхет бит ул ​Һәркем белә : сез әниләр бит!​
​Тэннен карасында,​

​башкарсыннар.​
​әни булган.​
​Сине шулай исән-имин күрү​
​кеше​
​Сагынып күз йоммый.​
​хәбәрләр генә китер­сеннәр, игелекле эшләр генә ​
​Әле ярый җирдә ​
​көчеңдә.​
​Чын күнелдән борчылучы ​
​Аниебез да безне,​булып безгә ирешсеннәр. Балаларыңның, оныкларыңның хәсрәтен күрмә, алар сиңа куанычлы ​
​идек,​
​Һәрвакытта бул үз ​
​"Жан жимешем, йөрәк пәрам- дип​
​Бүлмялярне тутыра.​
​ташламасын! Биргән фатихаларың фәрештәләр ​
​Син тумасаң, без дә булмас ​
​бәхет, Әнкәй,​
​Авырганда күкрәгенә кысып​
​Күнелсез! Һэм бушлык,​
​сине беркайчан да ​
​Елгаларда ташу- ярлар тулган.​
​Без телибез Сиңа ​
​яшисез.​
​чакта.​
​белән котлыйбыз. Озак яшә, иңнәреңдәге шәфкать фәрештәсе ​сине әни!​
​та.​

​Шул балалар өчен ​
​Ани ойдә юк ​
​җыелып, бүгенге бәйрәм көнең ​
​Туган көнең белән ​
​Нинди изгелекләр кылсак ​
​үрнәк булып​
​Вакыт сузыла,​
​Кадерле, газиз, сөйкемле, сөекле әнкәй! Әнкәебез! Без сине, барлык балаларың бергә ​
​якты.​
​Аз булыр күк, Әнкәй, Синең өчен​
​Бу дөньяда һәрчак ​
​чакта...​рәхмәт сиңа әнкәй!​
​Йөрәкләрдә безнең учак ​
​булсак та.​
​яме сез.​
​Ани ойдә юк ​түгел. Барысы өчен дә ​
​яктысы әни,​
​Күптән инде зурлар ​
​Алар өчен тормыш ​

​Елмай һар чакта!  ​

​игелекләреңне уйлап та, санап та бетерерлек ​

​Синдә булган йөз ​
​дип яшисең Син,​
​Сез, әнилэр, бала өчен кояш​
​Салямят, бахетле бул,​

​Синең безгә күрсәткән ​
​шундый якты!​
​Әле һаман без ​
​балагыз.​


​Синен туган кэндя.​ихтирамга ирешә алмый», — дидең, хәтерлисеңме?​Бу бәйрәмең синең ​тулса да.​

​Хөрмәт итсен сезне ​
​Кояш елмая күктян,​
​кеше бүтәннәр тарафыннан ​
​бәйрәмең әни,​Ничә генә яшең ​
​сез​

​Жыеп бүляк итям.​
​дә өйрәттең. «Үз кадерен белмәгән ​Синең бүген зур ​
​Син безнең,​
​Кайгы -хәсрәт күрми яшәгез ​Язгы чачаклярне,​

​генә түгел, үз кадеребезне белергә ​
​ишеттеләр.​Иң кадерле кешебез ​
​таңыгыз.​
​Мин сине яратам!​

​икән, әнкәем, бусы инде си­нең хезмәтең. Син безгә ир-атны хөрмәт итәргә ​Өмет сүзен генә ​
​да.​
​Матур булып атсын ​Кадерле анием,​
​тарафыннан яра­тылып, кадер-хөрмәт күреп яши ​һәрчакта да​

​Чәчләреңә бәсләр кунса ​бәйрәмегез​
​Туган кэне!​балаларың ир җәмәгатьләре ​
​Тик кешеләр синнән ​

​Син яшь әле, Әнкәй, чибәр әле,​
​Котлы булсын сезнен ​татарском языке.​
​Ә инде кыз ​Моңсу көннәр булган, ялгыз төннәр.​
​әйтәсе.​Я , әниләр, шуны әйтегез.​
​удивительными стихами на ​үзең өйрәттең бит.​көннәр,​
​Матур сүзләр генә ​бармы икән?​и школьников с ​
​була алмый», — дип син безне ​
​Җиңел генә узмагандыр ​
​кенә теләп,​Олы жанлы затлар ​
​татарском, которые познакомят малышей ​дә ихтирамга лаек ​
​Булса иде, әни, бәхилләтеп.​Килә Сиңа бәхет ​
​Изге , мәрхәмәтле, рәхимле.​
​про маму на ​белмәгән кеше үзе ​
​Безгә кылган теләкләреңне​итәсе.​якын​
​собраны познавательные стихи ​

​икән, бу — синең аркада, әткәй. «Хатын-кызны ихтирам итә ​
​безне дәшеп.​Килә Сине тәбрик ​
​Жир йөзендә әниләрдән ​
​На данной странице ​алдында дәрәҗәбез бар ​

​Син яшисең һәрчак ​Бәйрәмеңдә иңнәреңнән кочып​
​ӘНИЛӘР​Гөрләшербез кабат җыелып.​
​сиңа, әткәй! Бүгенге көндә хатыннарыбыз ​— бәхет,​
​Исәнлек бирсен Ходай.​Өметеңне генә югалтма.​

​Соңгы кабат булмас, кем белә,​яшәгәнең өчен рәхмәт ​
​«Әни!» — диеп әйтә алу ​
​Тик гомерең буйларына​
​синең янга​Күңелләрдә калсын уелып​

​идек микән? Әниебезне кадерләгән, аны яраткан, саклаган, аны ихтирам итеп ​
​өчен яшәп.​Ашкынып аккан судай.​
​Бер кайтырмын әле ​мизгеле​
​көнне күрә алыр ​Һәр көнеңне безнең ​

​ул​

​Юкка чәчләреңне агартма.​Бүгенгенең гүзәл бер ​аны сакламаса, кадерләмәсә, яратмаса без бу ​
​—​Гомерләрең үтә инде ​Кайгырма син , әнкәй, кайгырма син​
​катнашыгыз.​
​әйтәсем килә. Әгәр дә ул ​
​Әни булдың, әни булып калдың ​
​Балалар игелеген.​
​Кайтып хәлләреңне белмәсәм.​Сез бик теләп ​
​әткәемә зур рәхмәт ​Рәхмәт, әни, һәммәбездән рәхмәт.​
​көнеңдә​

​Кичер әнкәй , әгәр вакытында​булыр​итеп яшәткән өчен ​
​рәхәт,​
​Күреп яшә карт ​килмәсә.​
​Мондый сөйләшүләр еш ​әнкәебезне шулай яшь, бәхетле һәм мөлаем ​«Әни!» — диеп дәшү шундый ​

​Телибез сиңа бүген.​Миннән озак хәбәр ​Тәмамланды темабыз.​
​Мин бу мәҗлестә ​(Фәнәвис Дәүләтбаев)​
​котлап,​Гафу ит син, әнкәй, гафу ит син​
​ Хушлашырга вакыт җитте​иде.​

​Уртаклашыр кеше ул-ана!​
​Туган көнең белән ​
​Белмисеңдер ниләр уйларга.​Р.Вәлиева.​бәхете насыйп булсын ​
​Шатлыкны да,кайчак кайгыны да​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​

​килсә,​
​Рәхмәт сиңа, бөек Кешем!​
​әле тагын озын-озак еллар ирешү ​шулай куана?​
​матур,​

​Озак күрешмәскә туры ​Котлы булсын бәйрәмнәрең,​
​ирешәбез. Безгә мондый бәхеткә ​

​Тагын кем соң ​Тормышыбыз синең белән ​
​юлларга.​Рәхмәт сиңа, сөенечем.​
​сез яшәгәндә генә ​Балакае уңышка ирешсә​
​күңелдә.​Балам кайтмыймы дип ​

​Рәхмәт әйтәсем килә.​бәхетенә без дөньяда ​
​ул-ана!​Син балкыйсың безнең ​
​Күзләреңне тутырып карыйсыңдыр​әнкәмә​
​булса да кайту ​Шундый изге кеше ​
​балкыгандай,​ӘНКӘЙ.​
​Бүген минем дә ​хис итеп уты­рабыз. Балачакка вакытлы гына ​
​хакын хаклый-​Җирдә кояш нуры ​
​да!​Якты нурлар бөркелә.​хәтергә төшереп, үзебезне бала итеп ​
​Гомер бакый бала ​безнең белән.​
​Зурлау кирәк барыбызга ​Чәчәкләрдән җем-җем итеп​никадәр куанычлы көннәрне ​
​Аннан тугрылыклы дөньяда.​Гел яшь булып ​гел яратып,​
​Кадерле бәйрәм килә.​һәм тагын әллә ​аннан мәрхәмәтле,​
​Картаймыйча яшә әле,​Ә бит әниләрне ​
​Бүген җиргә иң-иң якты​бул­сак, шундый сөенү хисен ​
​Юк бер кеше ​

​теләк —​
​Җитми әле мактау, котлау да!​көлә.​
​барганда ничек сөенгән ​
​Кайгыртучы кеше ул-ана!​Бездән сиңа изге ​

​җитми,​
​Кояш та назлы ​ничек куанган булсак, шулай куану хисен, беренче тапкыр мәктәпкә ​
​торган​көнең.​
​Әниләргә назлы сүзләр ​

​йомшак исә,​бе­ренче адымны атлаганда ​
​Балалар дип үрсәләнеп ​
​Котлы булсын туган ​гел күркәм!​
​Бүген җил дә ​да үзебезнең кайчандыр ​

​еш уйлана?​Кушымта:​
​Калсын әле алар ​Рәхмәт әйтәсем килә.​
​бәйрәм табыны артында ​Безнең хакта бик ​
​бездә.​Әниләрне саклыйк , яратыйк​

​көне белән котлау.​өчен, сезнең янга җыелабыз. Без менә шушы ​
​җаны өзгәләнеп​
​Олы бәйрәм бүген ​гел ярдәм.​
​тиешбез! Барлык әниләрне Әниләр ​

​хис­ләрен яңадан тоемлар ​
​Кем ул дисең ​
​—​Аларга без итик ​күрә белүче - әни. Без әниләребезне яратырга, хөрмәт итәргә, аларга һәрвакыт булышырга ​
​— шушы самими балалык ​
​Безнең сиңа, әйтер теләкләр.​
​Әниемнең туган көне ​әниләргә​
​да зур итеп ​

​да йөгереп йөри ​
​Озын гомер, шатлык, ак бәхетләр​
​түрдә.​
​Авыр сүзне әйтмик ​торучы, кечкенә генә шатлыгыбызны ​
​— әниләр, әтиләр, хәтта яннарыбызда оныкларыбыз ​
​хисләр,​
​Синең урын бүген ​Әниемнең йөзе - иң-иң яктысы!​
​берсе – ул безнең әниләребез. Безне гел кайгыртып ​
​Ата-ана өчен бала, инде үзе әни, әти булса да, барыбер бала. Менә без үзебез ​
​Күңелләрдә булган саф ​


​Син — өебез күрке безнең,​
​Әнием кулы - иң йомшагы,​әйбәт, иң ягымлы, иң кадерле кешеләребезнең ​
​сарайдан зиннәтлерәк тоела.​
​сүзләр,​

​безнең белән.​
​Әниемнең сүзе - иң назлысы.​
​• Әйе, балалар, җир йөзендә иң ​өй дә зиннәтле ​
​Йөрәкләрдән чыккан назлы ​

​Гел яшь булып ​
​Әниемнең эше-иң изге эш,​
​җырлау.​
​исә баш­лый. Ә әти-әни исән булса, карлыгач оясыдай кечкенә ​моны аклыйсың.​

​Картаймыйча яшә әле,​
​Әниләрне саклыйк!​
​Әниләр турында җырлар ​
​да яме калмый, алардан үтәли җилләр ​

​Һәм бүген дә ​
​теләк —​
​Итагатьле булуыңа!​
​күп җырлар язылган.​

​бит сез. Ата-ана булмаса, әллә нинди сарайларның ​
​Тик син безгә, безгә багышладың,​
​Бездән сиңа изге ​
​Киң күңелле, мәрхәмәтле​

​Әниләр турында бик ​яшәгез. Безнең ту­ган йортыбызның яме ​
​Уйларыңның иң-иң татлысын.​
​көнең.​
​булганыңа​

​белән танышып китәбез.​
​сандугачлар кебек сайрашып ​
​Йөрәк әрнүеңне, хыялыңны,​
​Котлы булсын туган ​

​Бик бик яхшы ​Әниләребез турындагы язмалар ​
​терәк булып, әти белән бергә ​
​Хисләреңнең иң-иң яктысын,​
​Кушымта:​

​Рәхмәт, әни, рәхмәт сиңа!​кирәк.​

​бул­сын, кайгы-хәсрәт күрми, һаман шулай безгә ​шатлыгыңны,​

​синең.​

​Гел ягымлы эндәшәсең.​         Бармаклар бик күп ​

​үтсен. Гомер юлларың озын ​

​Җирдә булган бөтен ​

​Көннәрең дә булган ​

​Әби-бабаема да син​

​         Нигә икәнен санарга​

​Көннәрең шатлык белән ​

​торуын телибез.​

​Безнең өчен янган-көйгән​Гел яхшыга өйрәтәсең.​

​         Әниебез бигрәк,​

​гафу ит.​

​яшәеш чыганагы булып ​

​синең​мине​

​кирәге –​белмичә рәнҗеткән өчен ​

​нуры сүнмичә, сүрелмичә без балаларыңа ​

​Төннәрең дә булган ​

​Ике энем белән ​

​Әйе, Гаиләдә иң кирәкләрнең ​
​яки үзебез дә ​
​яусын сиңа. Озын гомер, тән сихәтлеге, саулык, күңелеңдәге җан җылысының ​Без үссен дип, йокламаган​
​Кала белдең югалмыйча.​
​үсик.​
​кичерсәң иде без­не. Авыр сүзләр әйткән ​

​Аллаһының мең рәхмәте ​
​безнең белән​
​Түзем булдың, сабыр иттең​
​безнең –халык. Барыбыз да әти-әни канаты астында ​
​агарткан чәчләрең, битеңдә­ге җыерчыкларың, йөрәк борчуларың өчен ​
​иде.​

​Гел яшь булып ​
​Җибәрсә дә, кызганмыйча,​
​Нинди оста әйткән ​
​— дөньяда иң гүзәл, иң изге, иң кадерле зат. Бала чагыбызда без ​
​яшәр идек, тормышыбызның яме дә, тәме дә булмас ​
​Картаймыйча яшә әле,​

​тормыш​

​• Алтмышка җитсен бала...​өчен һаман япь-яшь. Безнең өчен син ​

​Син булмасаң, без оясыз кош, моңсыз җыр, җырсыз сандугач кебек ​

​теләк —​

​Зур сынаулар сиңа ​

​• Ана күңеле балада,...​

​Бүген сиңа … яшь тулды. Әмма син безнең ​

​әниебез.​

​Бездән сиңа изге ​

​Янып-көеп йөргән өчен!​

​- ... (бай)​Әнкәем, күз нурым!​

​Иман иңдерүче Әни. Без сырхаулап ятканда, күкрәгенә кысып, «җан җимешем, балам» дип, чын күңелдән борчылучы ​көнең.​

​өчен​

​-              Ата һөнәрен тоткан ​

​без.​

​уздырып, күкрәк сөте белән ​

​Котлы булсын туган ​
​Төн йокламый безнең ​
​-              Ана җылысы ... (кояш җылысы)​
​кире кайтарырга бурычлы ​

​өйрәтүче, үз җаны аша ​
​Кушымта:​

​Сабырлыклар биргән өчен​
​тел очында, ахыры кемдә икән?​

​гамәлләребез, игътибар һәм яр­дәмебез белән сезгә ​
​Дөньяның рәхәтен, тормышның михнәтен, күңелнең сафлыгын, намусның пакълеген аңларга ​
​икән.​
​Рәхмәт Ходам, әниемә​

​Мәкальнең башы минем ​
​килсә дә, безгә сиздермәдегез, гадел булырга өйрәттегез. Без моның өчен, әнкәй, әткәй, сезгә бу­рычлы. Бу изгелекне яхшы ​

​җанлы зат юктыр.​Туган көнең җиткән ​
​Көне-төне тир түгүче!​

​Ф. Яруллин.​
​Кеше арасында ким-хур итмичә, яратып-сөеп үстердегез. Нинди генә кыенлыклар ​

​дә якын, әнидән дә рәхимле, мәхәббәтле, әнидән дә олы ​җыйнап,​

​Балалары хакларына​

​Күчтәнәч җибәрмиләр.​
​үзегез өйрәттегез.​
​дә якты, иләһи зур бәйрәм. Җир йөзендә әнидән ​
​Үз тирәңә безне ​

​күрүче.​

​Ерак – ерак урманнардан​

​чыгарга тырышабыз. Чөнки моңа безне ​

​Кадерле әниебез, бүген барыбыз өчен ​

​икән.​

​Сабыр итеп көн ​да​

​генә түгел, сезне дә ким-хур итмәс­лек итеп башкарып ​

​көнеңдә​

​Елы үтеп киткән ​Бары әни, әни генә​

​Хәзер инде куяннар ​

​алын­сак та, без аны үзебезне ​

​Шуны телим туган ​

​бер​

​Чын күңелдән көенүче.​

​Үзгәрделәр әниләр.​сезнең яныгызда. Нинди генә эшкә ​

​Кайгы-хәсрәт читләп үтсен,​

​Гомереңнең тагын да ​

​Авырганда безнең өчен​Җибәргәннәр урманнан.​

​та, безнең күңелләр һәрвакыт ​

​ашсын,​

​безнең белән.​

​Чын күңелдән сөенүче.​

​Тәмле күчтәнәчләр биреп​

​тә, кайларда гына булсак ​Хыялларың синең чынга ​

​Гел яшь булып ​

​да​

​элек​каршы ала­сыз, борчылып озатасыз. Тагын китәләр, дип боекмагыз, кайларда гына йөрсәк ​

​юлыңда.​

​Картаймыйча яшә әле,​

​Нәни генә уңышка ​

​Хәтта куяннар да ​

​җыелабыз. Матур итеп куанып ​

​Ак бәхетләр торсын ​теләк —​

​күзләрдән!​

​булганнар,​

​тулы карашы­гызны күрер өчен ​көнең,​

​Бездән сиңа изге ​

​Яшь чыкмасын тик ​

​Бар да әйбәт ​

​һәм сезнең ярату ​

​Котлы булсын туган ​

​көнең.​

​Әни түзә, сабыр итә​

​Посылкалар салганнар.​

​әйләнеп кайтыр өчен ​

​үренә.​

​Котлы булсын туган ​

​Көтәбез без әниләрдән.​

​Шәһәрләрдән – авылларга​

​да балачагыбызга кире ​

​Армый атла гомер ​

​Кушымта:​

​Тәмле аш та, назлы сүз дә​

​Авыллардан – шәһәрләргә,​

​да арыныр өчен, ял итәр өчен, вакытлыча гына булса ​Безгә терәк-канат булып,​

​Әниемнең, туган көне.​

​"биисе”​Матур хатлар язганнар.​

​беразга гына булса ​түренә.​

​бездә —​

​Әле аңа күп ​

​Бәйрәмнәрдә котлашып​

​тормыш­ның авыр мәшәкатьләреннән ​

​Бәхет кунсын күңелең ​

​Олы бәйрәм бүген ​Сабыйларын үстергәнче​

​Кунакларга барганнар.​

​бар. Без бу өйгә ​

​Сәламәт бул, гел елмаеп яшә.​

​көне.​

​әнисе.​

​Кешеләр бер – берләренә​

​үзенә тарта. Чөнки анда сез ​

​кояшың.​Бәйрәм белән туа ​

​Һәркемнең дә үз ​

​Булган әйбәт заманнар.​

​та, туган өебез һаман ​

​Сүнми янсын бәхет ​

​Бәйрәмнәре күп тормышның,​

​кеше​

​Борын-борын заманда​

​та, үз тормышыбызны коргач ​

​юлдашың​

​Әни, сиңа мең рәхмәт.​

​Дөньяда иң яхшы ​

​Булган әйбәт заманнар.​

​өчен рәхмәт сезгә! Инде без үсеп, үзебез әти, үзебез әни булгач ​

​Шатлык булсын һәрчак ​

​Кылган изгелекләреңә.​

​үпкән.​

​Ф. Яруллин.​

​яр иткәнең өчен, без­не бар иткәнегез ​көнеңдә​

​рәхәт.​

​Ул кочаклап мине ​

​яхшырак.​сөекле әтиебезне үзеңә ​

​Сине котлап туган ​

​Безгә бергә бик ​

​Сөеп, иркәләп үстергән,​

​Эшләп куй син ​

​килгәнең өчен, үскәнең өчен, ан­нан соң безнең ​

​күңелдә,​

​булсын.​

​иткән.​

​өй эшен​Шушы көнне дөньяга ​

​Саф теләкләр ургый ​

​Туган көнең котлы ​

​Миңа тормыш бүләк ​

​Моннан соң минем ​

​бөтенләй булмас идек.​

​тормышта.​

​Әни диеп эндәшик.​

​Әнием минем, кадерлем,​

​Әнисе бик аптырап.​

​алмаган булыр идек. Гомумән, ул чагында без ​

​Юлдаш булсын синең ​

​та,​

​куеныңа сыеныйм мин.​

​-Ничек алай?- дип сорады​

​бу дөньяга килә ​

​Яшәү яме, дөнья иминлеге​

​Үзебез эби булгач ​Бик тиз генә ​

​“Берле” алдым дәрестә.​уңышыгыз. Сездән башка без ​

​шатлыкта.​

​Исәнлек белән яшик.​

​кайтам өйгә​

​мин​

​бергә җы­елганбыз икән, бу, әлбәттә, безнең генә түгел, ә сезнең дә ​

​Һәрбер көнең үтсен ​

​Озак еллар бергә-бергә​

​Очар коштай канатланып ​

​Синең аркада бүген ​

​табып, шушы зур табынга ​Сәламәтлек ташламасын сине,​

​Туган көн тантанасын.​бит үзеңне мин.​

​Өйгә керә-керешкә.​

​икәнбез, тор­мышта үз урыныбызны ​

​бер генә.​

​бәйрәм итик​

​Шуның өчен яратам ​

​ул​

​илдә ихтирамлы кешеләр ​

​Син дөньяда безгә ​

​Ел да шулай ​

​Матур да син, назлы да син, якын да син​

​Сумкасын атып бәрде ​

​Бүгенге көндә без ​

​Озак яшә, кадерлебез, авырмыйча,​Бала — ана арасын.​

​бирим сагнуымны.​

​Җил – давыллы өермә.​

​биргәнсез.​

​йөрәк түрендә,​

​Өзелмәс җепләр бәйләсен​

​Ничек кенә әйтеп ​

​Күңелендә дулады аның​

​булган бар­лык матур сыйфатларны ​

​Син бит минем ​

​булсын.​

​Бер елмаеп "Улым”диеп әйтүеңне,​Кайтты Булат өенә.​

​төшмәгән кебек, безгә дә үзегездә ​

​Чәчләреңә, Әни, чал керсә дә,​Туган көн кебек ​

​өйгә кайтуыңны​

​Ачуланып, пыр тузынып​

​дөньяга килгәнбез. Алма агачыннан ерак ​
​үренә…​
​Гомереңнең һәрбер көне​

​Көтеп торам тизрәк ​
​Ф.Яруллин. Кем гаепле?​
​матур парлардан без ​
​Талмый атла гомер ​

​Сөенеч белән тулсын.​тора әниемне​

​Үзенең туны югалды.​

​— безнең әтиебезне — үзеңә яр иткәнсең. Һәм менә шундый ​

​әти белән​

​мизгеле,​Гел күрәсем килеп ​

​Шунысы начар : әниемнең​

​үскәнсең, җиткән кыз булгач, иң баһа­дир, иң сабыр, иң батыр, иң кече күңелле, ихтирамлы бул­ган бер егетне ​

​Пар канатлар булып ​

​Ул тормышның һәр ​

​Бәхет теләп калабыз.​

​алды.​

​Ә син, әнкәем, иң изгеләрнең, иң бөекләрнең, иң сөйкем­леләрнең берсе булып ​иңнәргә.​

​Җырлагыз тормыш җырын.​
​иде дип,​
​Миңа матур тун ​
​яшәртә, матурлан­дыра, тулыландыра.​
​Терәк булып безнең ​
​килеш​
​Гел шулай булсын ​әнием,​
​изге кеше табигатьне ​Сәламәтлек, шатлык, бәхет белән​

​Әти белән парлы ​

​Һәрвакытта тоябыз.​

​Бик әйбәт шул ​

​җиткәннәр. Шулай булмый­ча, дөньяга туган һәр ​

​өчен дә.​

​һәркемгә житә җылың.​Әниемнең җылы назын​

​төсле.​

​никадәрле чишмә-елгаларны ияртеп, диң­гезләргә, дәрьяларга кадәр барып ​Рәхмәт сиңа барысы ​

​Өебезнең кояшы — син,​

​Бары синнән, әнием!​Гел үлчәп теккән ​

​челтерәп ага-ага инешләргә кушылган, үз артларын­нан тагын әллә ​

​Онытмабыз әни, төпле сүзең, зирәк фикерең,​

​тагы?​

​Гел изгелекләр бөркелә​

​Үзе таман, килешле,​

​гүзәл гөлләр үскән, җимешләр пешкән, саф сулы чишмәләр ​

​юлыңда.​

​Бар микән җирдә ​

​Ул син, газиз әнием.​

​Шундый йомшак, җылы ул.​

​елмаеп әйләнгән, аның елмаюыннан Җирдә ​

​Уйладың син гомер ​

​әниләр​җирдә​

​Килми аны саласым.​шатлы­гыннан Җир тирәли ​

​тырыштың син,​
​Синнән дә сабыр ​Иң кадерле кешем ​
​Йокларга ятканда да​
​берсе — булачак Ана туу ​

​Безнең өчен күпме ​
​Син — яшәү чыганагы.​
​нуры.​
​Бик матурын, карасын.​

​йөзендә иң изге, иң гүзәл затларның ​
​түгелме?!​безгә,​
​Йөри өйдә, әйтерсең лә кояш ​
​алды,​

​күк йөзе зәп-зәңгәр төскә кергән. Кояш исә җир ​
​Шушы инде бәхет ​
​Син — иң газиз кеше ​
​буе​Әни миңа тун ​

​аваз салгач, сандугачлар сайрап җибәргән, карлыгачлар, бәйрәм дип белеп, күккә күтә­релгәннәр, парсыз кошлар парланган, болытлар таралган һәм ​котлый,​
​өчен дә.​
​Җырлар көйләп, эшләр эшләп көннәр ​
​  Шунысы начар.​
​көнне син тугансың. Син дөнь­яга килеп беренче ​Балаларың бүген сине ​

​Олы рәхмәт барысы ​

​әйбәтне, иң матуры.​

​К. Булатова.​Моннан … ел элек шушы ​

​Юбилеең узсын күңелле.​Үстердең син безне, кеше итеп,​

​Минем әни иң ​

​дигән!​

​Сөекле әнкәем! Әнкәебез!​

​булсын әни,​

​Белдерәбез туган көнеңдә.​

​назлысы, ягымлысы,​

​Малае бар бер ​Ап-ак бәхет-шатлык телибез.​

​Туган көнең котлы ​

​Сиңа рәхмәт сүзен, әниебез,​

​Минем әни иң ​

​та-​
​кар яугандай,​Яшәр өчен ныклык, көч бирдең.​
​бәхетне.​
​ддддддд​

​әниемнең кызы юк ​Кыш аенда ишелеп ​
​барыбызга​
​Табып була олы ​Мине яраткан өчен!​
​Ипигә дә йөгерәм.​Син булганга, якты көнебез.​

​Йөрәк җылың кушып ​
​гына,​
​түгел,​
​кайтам,​

​без бәхетле,​
​үстердең.​
​Яныбызда син булганда ​
​Юк, аның өчен генә ​

​Кибеттән сөт алып ​
​Син булганда гына ​
​Төн йокламый карап ​
​Озак яшә, бул син бәхетле.​

​Акыллылыгы өчен​
​Кер юышам әнигә.​
​яшә!​
​Рәхмәт, әни, безгә гомер бирдең​

​Котлы булсын, әни, туган көнең,​

​Эшне сөйгәне өчен,​

​Аш пешерәм, җыештырам,​

​Исәнлегең белән йөз ​

​кергәндә.​

​түрдә.​

​өчен.​

​Мин булышам әнигә.​

​сиңа Әнкәй,​

​Без сагынып кайтып ​Урыннарың булсын гел ​

​Бик күп назлары ​шул,​

​Барысы өчен рәхмәт ​

​алыгыз сез,​гомерең​
​Ягымлылыгы өчен,​
​Әниемнең кызы юк ​
​Сөйкемлелек бирә йөзеңә.​

​Шулай бергә каршы ​
​Кадер-хөрмәт күреп үтсен ​
​Әйбәт булганы өчен.​
​Әнинең берүзенә.​

​чәчләр,​
​йөргәндә!​
​Шат-көләч бул, сүнмә-сүрелмә.​
​Яратам мин әниемне​

​Кызы да юк, эше дә күп​
​Маңгаеңа төшкән аксыл ​Ничек матур парлап ​
​Уйлама әле, картаям, дип,​
​Нурларын бөркеп тора.​

​генә.​
​Килә торган иң-иң нурлысын…​яшәгез сез,​
​Кайгыларың булса – югала.​
​янымда​

​Мин әнигә бер ​
​Шатлыкларның телим көтмәгәндә​
​Әти белән тигез ​
​Шатлыкларың булса – уртак була​

​Әйтерсең ул гел ​
​бит,​
​Бәхетләрнең телим зурысын.​


​Син бит, әни, безгә бик кирәк!​
​ул дөньяда.​Җылы бәрелеп тора.​
​Әниемнең кызы юк ​
​Теләкләрнең телим изгеләрен,​Озак яшә, һәрчак сәламәт бул,​

​Нинди бәхет бит ​
​Әни бәйләгән киемнән​бит.​Әнкәем!​
​син терәк.​
​кешең булу​Эшләмәгән эше әз.​

​Әниемнең кызы юк ​
​Рәхмәтлебез сиңа гомергә…​
​Авыр чакта безгә ​Әнкәй диеп әйтер ​
​Әниемнең кулы алтын,​Ф. Зыятдинов.​

​матур,​яме,​
​җирдә.​
​әвәс.​Күзләремнән ук күргән.​
​Тормышыбыз синең белән ​Һәрвакытта булдың өйнең ​

​Мәңге-мәңге яшә бу ​
​Чигәргә дә ул ​
​Ишек ачып керүемә,​
​күңелдә.​

​күңелдән сиңа юллыйбыз.​
​Кояш булып миңа​
​хәвәс​
​Белмәгән ул беркемнән.​Син балкыйсың безнең ​

​белән ихластан тәбриклибез. Теләкләрнең бары изгесен, бары яктысын чын ​
​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​Бәйләргә бик тә ​
​Юк шул, “бишле” алганымны​
​балкыгандай,​Кадерлебез, сине шушы бәйрәмең ​

​гомергә.​
​Тоймыйбыз авыртуны.​
​Әйткәннәрдер, мөгаен.​
​Җирдә кояш нуры ​

​гап-гади хатын кыз.​

​Биргәнсең син миңа ​
​Син яныбызда булганда​
​Минем “бишле” алганымны​
​теләгең.​

​Ул — гомер уртасына якынлашучы  ​Сулмас яшәү көчен​
​Тоябыз кайгыртуны.​Каршы алды елмаеп-​
​Кабул булсын һәрбер ​өстәл янына туплаучы.​
​Язгы кояш төсле,​Син бит чибәр, акыллы​
​кебек​үтсен,​
​Ул — бар туганнарны, балаларны, кияү-оныкларны бер түгәрәк ​иткәнсең.​
​Сөендерермен, әни.​Әнкәм бүген кояш ​
​Авырлыклар сине урап ​бирүче, киләчәккә өмет, ныклылык, таяныч булучы үрнәк.​
​Бу дөньяга гашыйк ​
​яратам,​Күзләремнән күргән.​
​йөрәгең.​Ул — һәркөнне күңел җылылыгы ​
​Сабый чакларымнан​Сине мин бик ​
​Р. Миңнуллин.​Шатлык тоеп типсен ​үстергән, аякка бастырган, борчылган, күпме куанычлар, бәхетләр  кичергән кеше.​

​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​Әйбәт булырмын, әни!​
​тизрәк.​юлдаш булсын​
​Ул — әтиебез белән безне ​Күңел кылларымны чирткәнсең.​
​Тырыш булырмын, әни,​Мине йоклат та ​
​Ныклы иман һәрчак ​
​иң кадерле, олы зат.​Бишек җырың, белән​
​Очкын бетмәсен күздән​инде-​
​Гомереңнең һәрбер таңында.​Ул — безнең өчен бердәнбер ​
​Йөрәк җылың белән,​
​Бәхетле бул һәрвакыт,​Әнием ял ит ​
​уян​
​бар. Иң якын, иң хөрмәтле кешебез- әниебез бар.  Безнең әни (авыл) авылында яшәүче (исеме, әтисенең исеме (отчество).​язларда.​
​бездән.​Арыгансың бит инде,​
​«Бисмилләһ» дип син шатланып ​
​дә балалар. Безнең дә әниебез ​Бүләк иткән өчен ​
​Игелек күрә күр ​
​ял кирәк!​җаныңда.​
​икән. Уйласаң без һәммәбез ​

​Якты тормыш миңа​Сыңар канатлы әнием,​
​Сиңа да бит ​Аяз көннәр булсын ​
​мизгелен сөенеч, шатлык  белән тутыручы ​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​
​Йөрәкләремне уя.​

​сирәк.​Рәхмәт, әнкәй, тудырганың өчен,​
​Чынлап та, бала гомернең һәр ​назларга.​
​күрү-​Ял итәсең бит ​
​безнең өчен дә!​баланың нинди газиз, кадерле булуын аңладык.​

​Җаным тула минем ​Аның күз яшен ​
​Әнием , син болай да​Бәхет бит ул ​

​Үзебез Әни булгач ​Илгә кошлар кайтса,​
​Ачулангалап куя.​Ял итеп, көч тупласын!​
​Сине шулай исән-имин күрү​
​күрәбез​Шомырт чәчәк атса,​

​Кайчакларда әле әни​
​Тизрәк ятып йокласын!​көчеңдә.​
​Изге заттай итеп ​
​яшәргә!​

​Әнием куенында!​Ул эшеннән туктасын!​
​Һәрвакытта бул үз ​Яратабыз сине хөрмәтлибез,​
​Ак кышларда бергә ​миңа​
​Сезнең тавыш – тыныгыз!​бәхет, Әнкәй,​Рәхмәт укый-укый керәбез.​

​дәшәргә,​
​Ай, рәхәт тә соң ​чыкмасын​
​Без телибез Сиңа ​

​Бусагадан өйгә атлаганда,​Язсын әнкәй диеп ​
​Әниемнең уенда.​
​Аз гына да ​та.​
​түрендә.​күңелләр белән​
​Һәрчак яхшылык эшләү-​
​Тик торыгыз, тыныгыз!​Нинди изгелекләр кылсак ​
​Торасың син күңел ​Ак чәчләрдәй ак ​
​Язсаң, китап булырлык!​Әй малайлар!​
​Аз булыр күк, Әнкәй, Синең өчен​
​булып,​инде чәчләргә.​
​Кылган изгелекләре дә​
​Әй кызлар!​булсак та.​

​Иң кадерле кешебез ​
​Ак бәс кунган ​
​Һәркемне елмайтырлык.​Әниемә ял кирәк.​
​Күптән инде зурлар ​Тормыш юлларыбыз күгендә.​

​тиңлим, әнкәй,​Әниемнең күз карашы​
​Ф Яруллин.​
​дип яшисең Син,​балкыйсың,​
​Ак кышларга сине ​Әйткән сүзе йөрәккә.​

​Безне күбрәк йоклата.​
​Әле һаман без ​
​Якты йолдыз кебек ​Үпкәләмә, әнкәй, көзләргә.​
​аны​ул​

​тулса да.​Куанасың һәрбер уңышка.​
​йөзләрдә.​
​Май булып ята ​Үз йокысын биреп ​
​Ничә генә яшең ​

​яшисең син,​Алар чагыла синең ​
​Озата ул мәктәпкә.​ята.​
​Син безнең,​
​Безнең өчен янып ​Үткәргәнсең күпме югалтулар,​

​Тырыш бул, яме, улым,-дип​Иң соңлап әнкәй ​Иң кадерле кешебез ​
​тормышта.​көзләрдә.​
​Монысы яхшы гадәт!​ята?​да.​
​Терәк булып безгә ​Сары сагыш сары ​Әниләрне хөрмәтләү-​

​Иң-иң соңлап кем ​Чәчләреңә бәсләр кунса ​үттең,​
​тиңлим, әнкәй,​гайбәт.​
​тора.​Син яшь әле, Әнкәй, чибәр әле,​


Әниләргә

​Сокланырлык гомер юлы ​
​Мин көзләргә сине ​
​Сөйли белми бер ​
​Коймак белән чәй ​

​әйтәсе.​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​
​очамын.​
​әйбәт,​
​Без торганчы өстәлдә​Матур сүзләр генә ​

​матур,​
​Мин җәйләрдә сиңа ​
​Минем дә әни ​
​тора.​

​кенә теләп,​
​Тормышыбыз синең белән ​
​Сүндермичә яшәү учагын.​
​Башымны ия-ия.​

​Иң иртә әнкәй ​Килә Сиңа бәхет ​
​күңелдә.​
​Яшәгез сез, әтием белән икәү​бүген​
​тора?​

​итәсе.​

​Син балкыйсың безнең ​
​кочагың.​
​Рәхмәт әйтәм сиңа ​
​Иң-иң иртә кем ​
​Килә Сине тәбрик ​
​балкыгандай​
​Шундый җылы синең ​
​Әнием Гәүһәрия.​
​  Иң иртә.​
​Бәйрәмеңдә иңнәреңнән кочып​Җирдә кояш нуры ​
​тиңлим, әнкәй,​
​Өлгер дә шул, булдыклы да​
​Э.Шәрифуллина.​
​дә бер генә!​
​Изгелекләр булып кайтсыннар.​
​Мин җәйләргә сине ​
​Чыннан да аңладыңмы?​Бөтен дусларым күрсен!​
​Кояш кебек Син ​
​җылыларың​
​Һәрвакытта алда барасың.​
​Әнием турында әйткәнне​
​икәнен​
​кояш гомере,​
​Безгә биргән йөрәк ​

​ярасың.​

Әнкәй булмый үткән заманда

​Аптырашта калдыңмы?​
​Иң матур әни ​
​Без телибез Сиңа ​
​Бары сәламәтлек, шатлыклар,​

​Якты юллар гына ​
​бу?- дип​
​Көлеп йөрсен.​бөркелә.​
​Туган көнең, Әни, алып килсен​Күңелеңдә бары изгелекләр,​

​-Кем турында сөйли ​
​Елмаеп,​Әнкәй, Синнән дә нур ​
​Син бит, Әни, безгә кирәк​карашың.​
​күп уңыш.​Борчыйсым килми әнине,​

​сипкән кебек,​яшә,​
​Якты язлар кебек ​
​Ел саен бик ​Һәммәбезгә туры юл.​
​Кояш җиргә нурын ​Сәламәт бул озак ​

​тиңлим, әнкәй,​Бакчабыздан җыеп ала​
​Кылган эше-​йөрәктә.​
​Ә тормышта – олы терәк.​Мин язларга сине ​
​тә тырыш.​Әйткән сүзе,​

​Ә урының һәрчак ​

Тәмле төш

​– өйнең яме,​
​Яши-яши аңлыйбыз.​
​Уңган һәм бик ​
​ул!​

​алабыз без,​Әни бит ул ​
​Әнкәйләрнең бөеклеген​
​Якты йөзле, шат күңелле​
​Иң сөйкемле әни ​

​Һаман Синнән җылы ​күзеңнән.​
​Күзне ала алмыйбыз.​
​Уңышлы була юлым.​Минем әни, һич бәхәссез,​
​еракта,​Нур сирпелсен синең ​

​—​Әниемне сөендергәч,​
​Үз әние булуы!​
​Яшәсәң дә Үзең ​
​И, Әнкәем, һәрчак бәхетле бул,​

​Сокланып карап торырлык ​

Әнигә хат

​Кичә идәннәр юдым.​Һәр баланың​
​кешебез, Әнкәй,​
​үзеңнән.​
​Күңеле, җаны акка.​

​Бүген "5”ле алып кайттым,​Нинди бәхет-​
​Син кояшка тиң ​
​Тырышлыгың бар да ​
​бара​

​Ничекләр сөендерим?​
​Иң чибәре, сылуы.​
​кирәксең.​
​тама.​Ул һаман яктыра ​

​Көн дә уйлыйм, әниемне​дөньяның​
​Безнең өчен һәрчак ​
​Кулларыңнан синең гөлләр ​Агарган безнең хакка.​
​Әйбәт минем әнием.​

​Минем әни бу ​Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә,​
​Яшик шулай бергә-бергә​Әнкәйнең ап-ак чәчләре​
​кебек​
​Иң матур әни.​

​киләсең.​Кайгы-хәсрәт күрми генә​
​Ул чәчләр арасында.​
​Бар кешенеке дә ​сүнмәсен иде.​
​Колач җәеп каршы ​

​Нур сибелә тирә-юньгә.​тә бардыр​
​Тагын эшкә йөгерә.​
​ихтирамыбыз беркайчан да ​
​яннарыңа,​

​Синнән күчкән яктылыктан​
​Мин агарткан чәч ​
​Өйдә тәртип булдыруга​
​булды. әти-әниләребезгә булган олы ​

​Кайткан саен синең ​

​баланың.​

​Сагынам карасын да.​Бар нәрсәгә өлгерә.​
​турында матур сүзләребез ​
​Яшә Әни, яшә тагын да.​
​Син үстергән һәрбер ​да,​
​Таләпчән дә, бик җитез дә​
​әйттегез. Бу сүзләр – иң яраткан кешеләребез ​
​Тормыш ямен, матурлыгын тоеп,​
​Рәхәт яшә, игелеге кайтсын​Бик килешә аклары ​
​Бик ярата , әлбәттә.​
​Әйе, балалар, сез бик дөрес ​
​Сыенабыз, Әни, яныңа.​
​таңнарың.​
​Нур бөркелә алардан.​
​Сеңлем белән икебезне​биюләр.​
​Кояш җылысына җыелгандай​
​Матур булып атсын ​
​Нур сибелә, нур чәчелә,​
​Мин укыган мәктәптә.​Бүләк итик матур ​
​Фирдәүсә Кәримова​
​Котлы булсын Әни, туган көнең,​

​Чәчләре дә агарган.​

Әнкәй җиләк җыя

​ул​бүләк итик,​
​Син — өебезнең нуры.​
​Күзләреңнең нуры сүнмәсен.​инде,​
​Укытучы булып эшли ​Шигырьләр һәм җырлар ​
​йөртсен.​Йөзең һаман аяз, көләч булсын,​
​Әнкәй дә картайган ​
​аз.​“әни” диюләр.​
​Аллаһ сине саклап ​
​Кайгы-хәсрәт килә күрмәсен;​
​булмый бит.​
​Буш вакытлары бик ​Рәхәт тә соң ​
​Теләкләрнең иң зуры.​
​Гомерең матур узсын, Әнкәй бәгърем,​Бер киткәчтен кайтып ​
​күп​
​“әни” дибез,​
​булсын —​

​Чәчләреңне сыйпап тарасын.​

Рәхмәтлемен әнигә

​озак яшә,​
​Әниемнең эше бик ​
​Көнгә ничә тапкыр ​Туган көнең котлы ​
​таң җилләре​

​Яшә әле яшә ​
​наз.​
​Әниләр көне булсын!​
​Безгә насыйп булгансың.​

​Салмак кына искән ​

​авыр дип.​
​Өләшеп тора гел ​
​Сезгә​булып.​
​карасын.​Сыкранма әле әнием ​

​Минем әнием Гөлназ​Елның һәрбер көне ​
​Бик кадерле әни ​
​Кояш сиңа көлеп ​бу дөньяны​
​Әниләр көне белән!​

​булсын,​Ярый эле тугансың.​
​Котлы булсын, Әнкәй туган көнең,​
​Тарсынма әле әнием ​
​Рәхмәт әйтеп тәбриклим.​
​Көнегез гел шат ​

​идек.​итмәсен.​
​алтыным.​
​Зур сабырлыклар белән.​Сәламәтлек китерсен,​
​Синнән башка нишләр ​Ходай шуннан мәхрүм ​

​Киң күңелле анам ​Өйрәтәсең һәр нәрсәгә​
​Бәйрәмегез сезгә бәхет,​
​Йөрисең көлеп кенә.​ул,​
​картайды шул​әле ярый​

​Кадерле әниләр!​

​Булганына шөкер итеп​
​Сәламәтлек — үзе бәхет бит ​
​Безнең күз алдында ​
​Син бар бит ​

​Безнең ихлас җаннардан.​
​Эшлисең белеп кенә.​
​Көннәреңне шатлык бизәсен.​
​Йөрәгенең бөтен ялкынын.​

​Күңелемне юатырга​
​Кабул итегез котлаулар​
​эшкә,​
​булсын сиңа,​

​биргән,​
​карый.​
​Сезнең җылы куллардан.​Кулың ята бөтен ​
​Ак бәхетләр юлдаш ​

​Алты баласына бүлеп ​

Әни булу-бәхет ул

​Көн буе эшләр ​чыга​Тәмле синең ашларың.​
​син безгә​
​Чәчләре чал ап-ак булса да​Иренә белми әнием,​
​Наз гөлләре үсеп ​Өебезгә ямь бирәсең.​

​Нур сибүче кояш ​Матур үзе, җыерчыклы йөзе,​
​Газиз әнием кебек!​
​Әниләр эшли белгән.​Сызылып киткән кашларың.​
​Йортыбызны җылытучы учак,​

​яши дөньяда.​булырга​
​Әтиләр белмәгән эшне​Карлыгач канаты кебек​
​Юлдаш булсын, Әни, гомергә.​Туксан ел ул ​
​Мин дә тырышам ​Данлы эшләре белән.​

​Елмаеп тора йөзең.​Шатлык-куанычлар, сәламәтлек​
​әниемнең​
​Күктәге йолдыз кебек.​Мактаулы безнең әниләр​
​килешле,​Күзеңдәге яшьне киптерсен!​

​Туган көне бүген ​

Умач уам

​тора​
​Бихисап, искитәрлек.​
​Буй-сының да бик ​бирсен,​
​Озак яшә, исән бул гына.​

​Әнием гел балкып ​Сезнең яхшы эшләрегез​
​түзем.​Күңелеңә яшәү дәрте ​
​—​
​кенә кылыгыз.​

​Ел буена җитәрлек.​
​Акыллы һәм бик ​Безнең сәламнәрне китерсен.​
​Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен ​
​Әнкәйләргә гел изгелек ​

​Бу бәйрәмдәге җылылык​
​Күз тимәсен, матур, чибәр,​иртә саен​
​нур гына.​
​Үпкәләмәсеннәр!​

​Без сабый, нәниләргә.​

Ана

​яшик.​Таң җилләре һәрбер ​
​Бу дөньяда бары ​кулыбыз.​
​бар җирдә​Белән бергә гөрләп ​
​Әтием.​Син булганга күрә. Әнкәй,​

​Әнкәй көчен тоя ​Әле ярый сез ​
​Балаларың, оныкларың​Терәк булсын сиңа ​
​иңендә.​күңелебез,​
​Кадерле әниләргә:​«Әни» диеп сөеп дәшик.​

​Исән-имин яшә, бәхетле бул,​Күп авырлык күргән ​
​Җан җылысын тоя ​Әйтәсебез килә бүген​
​озак еллар​Әнием.​
​Фәрештәләр ап-ак канат булсын​

​салырлык.​
​– көннәр.​Ә без сиңа ​
​Кабул итеп алчы ​Котлап, Әнкәй, туган көнеңдә.​
​Я кояштан һәйкәл ​Тыныч булыр ил ​

​Безнең терәгебез, дисәм.​
​бу юлларны,​туймый.​
​Әнкәйләргә якты йолдызлардан,​Әниләрне кадерләсәк,​
​Ялгышмамын, син ул — әни.​Чын йөрәктән яздым ​

​Бакчаларда кошлар сайрап ​
​Аларгадыр бөтен авырлык.​

Ана назы

​Булсын җирдә әниләр.​
​исән.​Уй-хисләрем сиңа табына​
​көннәрең.​
​әнкәйләргә​

​Иң кадерле, иң хөрмәтле​
​Туган йортыбыз да ​
​Рәхмәтләрем чиксез, теләкләрем изге,​
​Үтсен иде алдагы ​

​Рәхмәт яусын безнең ​
​Акласам ярар иде.​
​да бар,​
​күңел сагына.​Кайгы-хэсрәт күрми, шатлык белән​

​Ул безне саклый-саклый.​Әниемнең ышанычын​
​Син булганда авыл ​
​Һәр көн сине ​йөзләрең.​
​кызганмый​

​Яшәсәм ярар иде.​

Әниләр

​үрдә.​
​дә,​
​Балкып торсын һәрчак ​
​Ул саулыгын да ​

​булып​
​Йөзгә кадәр торсын ​
​Әнкәй, синнән еракларда яшәсәм ​Котлы булсын. Әнкәй, туган көнең.​
​какмый.​

​Иң-иң әйбәт балаң ​
​Гомер атың арымыйча,​
​Тормыш матурлыгы йөзеңдә.​Булса иде, әни, бәхилләтеп.​
​Төн буе керфек ​

​Әни кебек булалмас.​

Сүндермәле, әнкәй, утларыңны

​түрдә.​
​иде​
​Безгә кылган теләкләреңне​ул.​
​дә​

​Булсын әни урының ​
​Озак еллар сүрелмәсен ​
​безне дәшеп.​
​Авырсаң янда тора ​Иң-иң әйбәт кешеләр ​

​Оныкчыклар туенда да​
​дә күзеңдә.​
​Син яшисең һәрчак ​гомергә.​
​алмаш.​

​туйга.​

​Еш чагыла әле ​
​— бәхет,​Җанын биреп яши ​
​Юк аңа һичбер ​Тиздән алар җитәр ​
​Балаларың өчен горурлыгың,​

​“Әни!”— диеп әйтә алу ​синең өчен​
​Әни сүзе – иң бөек сүз,​Алты оныкчыгы туган,​
​үтмәде.​өчен яшәп.​
​Әни генә шулай ​Алар безнең әниләр!​

​Оныклары җиткән буйга.​
​Шатлыклар да читләп ​Һәр көнеңне безнең ​
​Кая барсам- әнкәй куңелдә.​Иң сөйкемле , мәрхәмәтле​
​Хэзер инде әниемнең​күрсәң,​

​—​Кая барма, шунда әнкәй йөзе,​
​Иң ягымлы кешеләр.​
​Күрсәтәләр аңа хөрмәт.​Без үскәндә кыенлыклар ​
​Әни булдың, әни булып калдың ​Әнкәй.​

​Иң-иң сабыр, иң-иң тыйнак​

Ана булган хатын — бәхетле

​Күрше-тирә, авылдашлар.​Назласа да, иркә итмәде.​
​Рәхмәт, әни, һәммәбездән рәхмәт.​
​бала сез!..​
​Балкы күңел күгемдә!​
​Авылдагы авыр хезмәт.​
​Синең йомшак куллар​
​рэхэт,​
​Алар өчен мәңге ​

​кебек​

Бәхет ул — ана булу

​Куркытмаган әниемне​Әнкәй, бәгърем!​
​“Әни! ”— диеп дәшү шундый ​
​Җилкәгезгә алып каласыз!​Мәңге шулай кояш ​
​иткән.​Балкып яшә гомер-гомергә​
​Син бит, әни, безгә кирәк.​Алар үлгәч,бөтен борчуларын​
​дә:​Егерме ел гомер ​
​булсын,​Сәламәт бул, озак яшә.​
​бала сез!​Теләгем бар минем ​
​Әбиебез белән бергә.​Һәрвакытта йөзең көләч ​

​Ә тормышта — олы терәк.​

​Алар өчен мәңге ​Мин дә котлыйм, әнкәм, сине,​
​Килен Вазыйфасын үткән.​күңелеңдә.​
​— өйнең яме,​Елатмагыз әниләрегезне,​
​Җирдә барлык балалар.​Кайнанасын хөрмәт итеп,​

​Яз кояшы һәрчак ​Әни бит ул ​
​күргәндер!​Әниләрне котлый бүген​
​үстергән.​
​тусаң да син,​изгеләрен.​

​Күпме кайгы хәсрәт ​
​Куана шулай алар.​
​Биш бала сөеп ​Салкын карлы кышта ​
​Сиңа юллыйм теләкләрнең ​үстергәнче,​

​Әниләрнең  көненә​

Әнкәй

​корып,​
​безгә бик кирәк.​
​гомер насыйп итсен.​
​Сезне кеше итеп ​

​Гөлләр шуңа шатлана.​
​Әти белән тормыш ​
​Син бит әле ​
​Ходай сиңа озын ​Бердәнбер бит алар, бердәнбер!​

​бүген,​
​Күпне күргән, күп кичергән.​
​Тыныч яшә берүк, исән-сау бул,​
​мизгелләрең!​

​Елатмагыз әниләрегезне,​
​Кояш шуңа көлә ​
​Балачактан әниебез.​
​терәк.​

​Иксез-чиксез булсын бәхет ​
​кергән!...​Бүген җирдә тантана.​
​көтә.​
​Безнең өчен олы ​

​бул.​
​Чәчләренә көмеш төс ​
​Бүген - әниләр көне,​
​Сабыр гына тормыш ​

​Син бит әни, яшәешнең яме,​

Ана көтә баласын

​Сау-сәламәт, шат һәм көләч ​
​Сезнең хәсрәтләрне күтәргәнгә​Беләбез һәммәбез дә.​
​генә,​телибез.​
​Мәңге яшь, гүзәл — Әнием минем.​Начар юлда йөреп,үсмердән-​

​карый,​
​Күпне өмет итми ​
​Озын гомер сиңа ​
​йөрәкле,​Елатмагыз әниләрегезне,​

​Нигә кояш көлеп ​
​Булганына шөкер итә.​
​Шатлык белән тулы, куанычлы​Игелек тулы олы ​
​Әнкәгезнең йорты чакыра!​

​Чәчәкләр балкый бездә,​

​Тәрбияле, тыйнак, уңган.​тиңлибез.​
​Кадерлем минем, газизем минем,​Онытмагыз - сезне төп нигездә​
​җирдә​
​Иң кадерле, изге кеше.​
​Кояш белән сине ​Җырымның моңы, тормышым нуры,​
​чатына:​Нигә бүген бөтен ​
​Әниебез безнең өчен​
​Киң күңелең, юмартлыгың өчен,​
​хөрмәт итәбез, чын йөрәктән яратабыз. Озын гомер сиңа!​
​Күз тебәтеп юллар ​
​Әниләр турында шигырьләр​
​Юбилее — сиксән яше.​гомеркәең​
​сузләре әйтәбез. Син – дөньяда иң затлы, саваплы кешеләрнең берседер, без сине чиксез ​
​Елатмагыз әниләрегезне,​
​                                           Кешенең әнисе бар!​дэ​
​Озын гына булсын ​
​бәйрәмеңдә меңнәрчә рәхмәт ​яратып.​
​                                           Кимсетә күрмә кешене-​Быел безнең әнинең ​
​Изге, Әни, синең күңелкәең,​
​идек. Сиңа корычтай тазалык, яхшы кәеф, исәнлек-саулык телибез. Сиңа шушы ямьле ​
​Биргән алар сезгә ​
​кеше бар.​
​Җитмеш, сиксән, туксан тула.​дә!​
​идек, син тумасаң – без дә тумас ​Догаларын, изге теләкләрен​
​                                           Дога укып торыр ​Матур булып олыгаеп, .​
​Рәхмәтлемен барысы өчен ​
​икеләтә туган көн. Син булмасаң – без дә булмас ​
​Төнге тәрәзәләргә каратып​
​                                          “Мәрхәмәтле бул балама!” – диеп,​Юбилейлар насыйп була.​
​да,​
​көнең — димәк, безнең өчен бу ​
​Елатмагыз әниләрегезне,​бар!...​
​Бәхетле кешегә олуг​
​Онытмамын сине беркайчан ​әниебез! Бүген синең туган ​
​«Елатмагыз әниләрне»​                    Берәүләрнең таудай хисе ​
​Озак яшә, исән бул гына.​биргән сүзләреңә.​
​кадерле булган хөрмәтле ​
​бала сез!..​адәмгә дә​
​—​
​Юаныч һәм шатлык ​Безнең өчен иң ​

​Алар өчен мәңге ​

Әнкәй ниләр уйлыйсың

​                    Бер бәләкәй генә ​
​Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен ​
​баккан күзләреңә,​
​өчен дә.​

​Җилкәгезгә алып каласыз!​
​кеше бар.​
​нур гына.​
​Рәхмәт хәстәр белән ​

​рәхмәт. Рәхмәт сиңа барсы ​
​Алар үлгәч,бөтен борчуларын​
​                    Газиз җанын бирер ​
​Бу дөньяда бары ​

​Рәхмәт, ару-талу белмәс беләгеңә.​
​матур итеп яшәгез. Төпле киңәшең, җылы сүзең, нурлы йөзең өчен ​
​бала сез!​
​өчен,​Син булганга күрә, әни, җаным,​

​тулы йөрәгеңә,​терәк булып, әти белән бергә ​
​Алар өчен мәңге ​
​                    Баласына сүз тидермәс ​кешебез.​
​Рәхмәт синең шәфкать ​

​булсын, кайгы-хәсрәт күрми, һаман шулай безгә ​
​Елатмагыз әниләрегезне,​                                          Кешенең әнисе бар.​
​Иң кадерле якын ​
​Ышанычлы терәк булуыңа​

​үтсен, гомер юлларың озын ​
​күргәндер!​                                          Кеше бәләкәй буламы?-​
​Озак яшә, әни, мәңге яшь бул,​
​куюыңа,​Көннәрең шатлык белән ​

​Күпме кайгы хәсрәт ​

Похожие стихи


​төше бар.​яшибез.​

​Безгә нык канатлар ​күңелдән котлыйбыз.​

​үстергәнче,​

​                                          Һәр җимешнең аның ​Синнән нурлар алып ​Төн йокыларыңны бүлүеңә.​

​көнең белән чын ​Сезне кеше итеп ​күрмә-​безнең өчен кояш,​

​Рәхмәт, Әнкәй, гомер бирүеңә,​— әниебезгә … яшь тула. Кадерле Әниебез, без сине туган ​

​Бердәнбер бит алар, бердәнбер!​                                          Бәләкәйне бәләкәй ди ​Син бит әни ​кирәксең.​зур бәйрәм. Безнең иң яраткан, иң кадерле кешебез ​Елатмагыз әниләрегезне,​

​                    Һәркемнең әнисе бар.​

​үткән, әнием минем.​Безнең өчен һәрчак ​Бүген безнең өчен ​кергән!...​

​                    Сөйкемсез сөяк буламы?-​Гомер юлың матур ​

​Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә,​кенә кылыгыз.​

​Чәчләренә көмеш төс ​төсе бар.​

​сине, димәк,​

​киләсең.​

​Әнкәйләргә гел изгелек ​Сезнең хәсрәтләрне күтәргәнгә​

​                              Һәр чәчәкнең аның ​Оныкларың котлый икән ​

​Колач җәеп каршы ​Үпкәләмәсеннәр!​

​Начар юлда йөреп,үсмердән-​итәр:   ​

​барыбызга безнең үрнәк.​

​яннарыңа,​

​кулыбыз.​Елатмагыз әниләрегезне,​

​буларак та тәэсир ​Бүген дә син ​

​Кайткан саен синең ​Әнкәй көчен тоя ​

​Әнкәгезнең йорты чакыра!​уйландырыр,ул сезгә киңәш ​

​Юмартлыгым, көләчлегем — синнән бүләк,​Яшә Әни, яшә тагын да.​

​күңелебез,​Онытмагыз - сезне төп нигездә​

​күп язы-ла. Нүрия Измайлованың”Кеше турында кешегә” дигән шигыре сезне ​Кояшым син, якты көнем, әнием минем.​

​Тормыш ямен, матурлыгын тоеп,​Җан җылысын тоя ​

​чатына:​          Әниләр турында шигырьләр,әдәби әсәрләр бик ​

​керә яраларга,​Сыенабыз, Әни, яныңа.​салырлык.​Күз тебәтеп юллар ​хакыбыз юк.​Җылы сүзең үтеп ​Кояш җылысына җыелгандай​Я кояштан һәйкәл ​

​Елатмагыз әниләрегезне,​итәргә өйрәнә. Әниләребезнең хәер-фатихасыннан чыгарга безнең ​Күз карашың, назың кирәк дәваларга,​(Рафис Корбан «Бәхет телим»)​Әнкәйләргә якты йолдызлардан,​

​яратып.​

​үсә,үз анасын хөрмәт ​балаларга,​

​дә бер генә!​Аларгадыр бөтен авырлык.​

​Биргән алар сезгә ​яшәү- зур бәхет ул.Баланың төп таянычы-аның әнисе.Бала шуны төеп ​

​Синең сүзне кабатлыймын ​Кояш кебек Син ​

​әнкәйләргә​

​Догаларын, изге теләкләрен​          Ана назын төеп ​

​бара, әнием минем.​кояш гомере,​Рәхмәт яусын безнең ​

​Төнге тәрәзәләргә каратып​актив катнашалар.​

​яза Роберт Миңнуллин.​инде үкенәм.​                Ул синең өчен ​өчен баланың да ​куанган,туган телне өйрәткән,халык моңын күңеленә ​

​булырга.​              Тик елмаеп телим ​өчен түгел,​                           Сөю-назга сусап туйганым ​шул мин,​

​                         Язмыш бит ул ​сөеп биргән​

​              Бу дөньга күпме ​

​Матур булсын, котлы булсын бәйрәмегез!     ​

​яхшы сүзләр генә ​кояшыбыз. Сез булган җирдә ​

​           Сезне якынлашып килүче ​      Исәнмесез,хөрмәтле укучылар һәм ​

​дава.​

​ашап.​

​Диеп эби мич ​Ризык булды дип ​

​Алып кайтасың көндә​Ачыгып йөрүләре​

​Әнкәй ниләр уйлыйсың.​җавабын.​

​кына​көләм мин…​

​Ак күлмәктән кердең ​

​Мең кат өзеп,мең кат уем ​Упкыннарның йөре эчендә!​

​Гаҗиз калган чагы ​

​Бары үз җаныма ​

​Күңелеңнең серен аңламауда​

​сузды.​Өстендәге килешле күлмәге​

​Найля Аюпова​

​Догаларын кыла, ак хыяллар кора-​Иңнәрендә еллар, калтырана куллар,​

​баласын,​

​Кочып алыр әнкәсен​

​итә​

​Диеп кабатлый ана.​Рәхәтлек бирә җанга​

​Ишетелә ерактан​

​Физәлия Дәүләттгәрәева​

​Тазалыкны безнең сакладың.​

​өстеннән.​

​Аяк кием күргән ​

​ала әнкәй​

​торган керләр юу.​Нәниеңнең бармакларын учта ​

​салу.​Лилия Сәлахетдинова​

​Исемендә булса җисеме.​

​Найля Аюпова​

​Әнкәй бөеклеге — биектә.​

​була алмам,​

​инде таулыкта.​

​Әнкәй исе килә ​

​Әнкәй карый төсле ​Күңелләрдә кояш яктыра.​

​сибелә.​Тәрәзәләреңнең яктысын.​

​Лилия Сәлахетдинова​

​Әниләрнең күңелләре​Әниләрдә генә була​

​Найля Аюпова​

​назын​

​Могҗизалы, тылсымлы,​

​Ана назы-кыр гөлләре,​

​Ана назы-иртәнге чык,​

​кебек​

​калалар.​Булып җиргә туган ​

​ишетәм:​

​Әйтерсең мин сабый ​

​назлы,​Тик күзләре якты ​

​Найля Аюпова​

​Ачы катык,арыш оны​

​Умач уам,аш пешерәм,​

​кебек,​

​баштан куам,​

​бәхетне,​

​кайчан.​

​Әни бит ул ​

​Шул түгелме бәхет ​

​Иң зур шатлык ​бит ул әни ​

​Өмет чәчә ак ​

​Яз ачкан бөредәнме,​

​Кайдан башлана хатын-кыз?​

​Фирдания Нугаева​

​Ач ишегең, Нәнә, без кайттык.​

​дә,​

​Сагынуын тезгән, җыр көйләп.​Йомшак мамык шәлләр ​

​бер сабыйга,​Я аркамнан ипләп ​

​Хөрмәт йөзеннән исемен​

​Әнием якын дустым ​Кызктырып күзне камаштыра​

​төсле​була​

​җирнең бизәге.​җиләк җыя​

​өчен,​өчен,​

​Кыя-тауга тиңләшерлек​Җил-яңгырны мин белмәдем​Күпме аклык, сафлык анда!​Әйтче, әнием, нишләтим?​Каршыларга күп йөгердем​булдым,​

​Сагынамын, нишлим соң?​

​Бер тапкыр да ​—​

​Мин хөкүмәт өендә.​

​киттең​

​дә —​

​Дәвамын тәмле төшнең,​

​иде​

​Белмим, кайчан өлгергән?!​Каймагын ягып бирде.​

​заманда.​

​Әнкәй, диеп яшим һаман ​

​тора,​

​таң булып.​

​Тик кырыкта җитә ​

​Ник аларны үзең ​

​Киткәнеңә безнең арадан.​“Әни!” — беренче сүзем.​

​һәм гадел дә​

​Әнием, тик син булганга​

​Бәхетле булсын, балам, дип​

​Әнинең нурлы йөзен.​Гомереңдэ бәрәкәт.​

​Бишек җырын тыңлап ​Җил давылдан сакладың.​

​Бирдең син матур ​

​Баласын үстерерлек.​Ведомая Богом--на гору твоих ​

​И как же ​киноленту веселья и ​

​событий восходы и ​Земле ожидала давно--​

​от страданий,​мы живем.​

​От обид, от боли, от напасти,​

​Чем твой взгляд, нет его нежней,​

​согревала​

​Больше никого мне ​

​бросит!​

​Зачем, к чему эти ​

​И что не ​не смотря​

​ты как в ​

​охраняю​

​только вот обнимать ​

​её вспоминаю...​

​И про себя ​

​сдержалась​И маме юной ​

​От мамы смеясь ​С часами сердце ​

​дождь...​

​не отпускают,​молитв​

​плачешь, мама?...​дождь затяжной выводит ​

​Чтоб не печалиться ​

​них светлые.​

​в тёплые края,​Наши дети быстро ​

​за руку.​

​дам большому кораблю​

​Мам, пожалуйста, помоги.​

​Мам, пожалуйста, опоздай​

​Но до завтра ​

​Мам, пожалуйста… Да отстань.​

​окружит нас заботами​

​любовь и тепло!​

​Кто нам роднее, кто нам ближе?​с первого дня ​

​«Мама» – самое прекрасное имя.​Юбилее — сиксән яше.​

​Бәхетле кешегә олуг​Син булганга күрә, әни, җаным,​

​Син бит әни безнең өчен кояш,​

​Кояшым син, якты көнем, әнием минем.​

​Көмеш чәчләр, акыл зиһен арткан саен,​яшә, әни,​

​Әле ярый җирдә әни булган.​

​Синдә булган йөз яктысы әни,​

​Моңсу көннәр булган, ялгыз төннәр.​

​"Әни!" — диеп әйтә алу — бәхет,​Уртаклашыр кеше ул-ана!​

​Шундый изге кеше ​

​Юк бер кеше ​Кем ул дисең җаны өзгәләнеп​

​Йөрәкләрдән чыккан назлы ​Хисләреңнең иң-иң яктысын,​

​Син булмасаң, без оясыз кош, моңсыз җыр, җырсыз сандугач кебек ​

​Кайгы-хәсрәт читләп үтсен,​

​үренә.​Сүнми янсын бәхет кояшың.​

​Юлдаш булсын синең тормышта.​

​Озак яшә, кадерлебез, авырмыйча,​

​Талмый атла гомер ​

​Рәхмәт сиңа барысы өчен дә.​

​Балаларың бүген сине котлый,​

​үстердең.​Шулай бергә каршы алыгыз сез,​

​Озак яшә, һәрчак сәламәт бул,​гап-гади хатын кыз.​

​Ул — безнең өчен бердәнбер иң кадерле, олы зат.​Яратабыз сине хөрмәтлибез,​

​Тормыш юлларыбыз күгендә.​

​Терәк булып безгә тормышта.​

​Син балкыйсың безнең күңелдә.​

​Туган көнең, Әни, алып килсен​

​– өйнең яме,​

​Кулларыңнан синең гөлләр тама.​

​Син үстергән һәрбер баланың.​

​Күзләреңнең нуры сүнмәсен.​Салмак кына искән таң җилләре​

​Көннәреңне шатлык бизәсен.​

​Йортыбызны җылытучы учак,​Безнең сәламнәрне китерсен.​

​Кабул итеп алчы ​

​Һәр көн сине күңел сагына.​

​Балаларың өчен горурлыгың,​

​Әнкәй, бәгърем!​Салкын карлы кышта ​

​Озын гомер сиңа телибез.​Озын гына булсын ​

​Юаныч һәм шатлык биргән сүзләреңә.​

​Безгә нык канатлар куюыңа,​

​Колач җәеп каршы киләсең.​

​Кояш җылысына җыелгандай​

​Әнкәй, Синнән дә нур бөркелә.​

​Син кояшка тиң кешебез, Әнкәй,​

​Без телибез Сиңа бәхет, Әнкәй,​

​яшисең Син,​

​Чәчләреңә бәсләр кунса да.​

​Бәйрәмеңдә иңнәреңнән кочып​

​Балалар игелеген.​

​Тормышыбыз синең белән матур,​Картаймыйча яшә әле,​

​Олы бәйрәм бүген бездә.​Гел яшь булып ​

​Кушымта:​

​безнең белән​

​Котлы булсын туган ​

​Гомереңнең тагын да бер​көнең.​

​Бәйрәм белән туа көне.​

​Туган көнең котлы булсын.​

​Озак еллар бергә-бергә​

​Өзелмәс җепләр бәйләсен​Җырлагыз тормыш җырын.​

​Синнән дә сабыр әниләр​

​Белдерәбез туган көнеңдә.​Яныбызда син булганда ​

​Шат-көләч бул, сүнмә-сүрелмә.​

​Нинди бәхет бит ул ​

​Биргәнсең син миңа гомергә.​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​Якты тормыш миңа​

​Шомырт чәчәк атса,​Ак бәс кунган инде ​

​Үткәргәнсең күпме югалтулар,​

​Сүндермичә яшәү учагын.​

​ярасың.​тиңлим, әнкәй,​

​—​Әнкәй дә картайган инде.​

​Сокланып карап торырлык ​Ул чәчләр арасында.​

​Нур сибелә, нур чәчелә,​Яшә әле яшә озак яшә,​

​Безнең күз алдында картайды ​яши дөньяда.​словно года бегут.​,​И шуршим вдвоем​осень​Барабашка знать...​Тапок лишь один ​

​во всём.​

​Каши я такой ​Кашу он сварил ​

​Он защитник и ​всей.​

​Ты знаешь, мне не нужны ​

​И только лишь ​

​и нет на ​

​губил никто за ​

​И то, что ты никогда ​лишнее слово​

​Мама прости, за всю дерзость ​

​зеркальной стены.​

​отраженье, чистом зеркальном​

​Присев отдохнуть, вроде бы задремала.​

​брошу, тебя я ни ​

​Я памятник маме ​

​лишь однажды,​

​В меня точно ​в мире из ​

​мама​Это солнце ясное​

​каждого слово очень ​вовсе не упрямый,​

​у виска.​

​Я стремился к ​

​горячих слов.​



​Буду ждать верховного ​И в глазах...​Бужу тебя в ​Я все равно ​минуту,​Ведь все твои ​день,​

Стихи про маму на татарском языке

​К груди нежно ​

​мягкой,​

​Иль о чем-то рассказать.​

​вновь.​

​Ты не спишь, проводишь ночку​

​Лето. Звездная поляна​

​Стихотворение ищите в ​

​Жыеп бүляк итям.​

​Остальные ответы​

​Хәзер инде куяннар ​Хәтта куяннар да ​

​Матур хатлар язганнар.​

​Борын-борын заманда​Моннан соң минем өй эшен​

​Өйгә керә-керешкә.​

​Ачуланып, пыр тузынып​

​Миңа матур тун ​

​Килми аны саласым.​

​К. Булатова.​

​Кибеттән сөт алып кайтам,​

​Әнинең берүзенә.​

​Ф. Зыятдинов.​Әйткәннәрдер, мөгаен.​

​Р. Миңнуллин.​

​Арыгансың бит инде,​

​Ял итеп, көч тупласын!​Аз гына да ​

​Ф Яруллин.​

​Иң-иң соңлап кем ята?​Иң иртә.​

​Елмаеп,​

​Иң сөйкемле әни ул!​

​Иң чибәре, сылуы.​

​          Әниләребез бала үстереп,тәрбияләп кенә калмыйлар.Алар дөньяны үзгәртүдә,җәмгытьне төзүдә дә ​

​                 Яши-яши аңлыйбыз       дип ​

​                 Шул гамьсезлек өчен ​                Иң изге кешең-әни икән,​

​     Әниләр бәхетле булсын ​

​тирбәткән,беренче елмаюыңны күреп ​               Һәм берәүнең бәхете ​

​битендә​

​                           Бу дөньяга елар ​

​сулырмын.​

​              Җил- яңгырлар тими үстем ​

​ак кына.​

​              Мин әнкәмнең Ходай ​башлап җибәрәбез.​

​юк!​

​Балаларыгыз турында гел ​

​торучы мәңге сүрелмәс ​Кадерле әниләр!​

​Лилия Гиматдинова (Хисамова)​Ул ярага юк ​

​Күп халык үлгән ​

​Кырып пешерсәң коймак.​Йөгерәсең син өйгә​

​Ничек җиткәндер көчең​

​Авыр сугыш еллары​

​Дания Закирова​Үз җанымнан эзлим ​


Стихи на татарском языке ко дню матери

​Авырлыкны җиңә алып ​

​Яшем сыкмас өчен ​

​Сынауларын бирә аямый….​

​көчендә.”​

​Читтә генә торма,курыкмыйча​була,​

​Йөрәгемдә ялкын йөретәм.​

​Елмаюлы,йөзе балкыган…​Күрешергә теләп кул ​

​байтактан.​

​Тазалыклар теләп каласы.​

​агышы.​

​каласын.​

​Ана көтә сагынып ​

​Башкаен аска иеп.​Кайтыр дип өмет ​

​Сакласын сине АЛЛА​

​кабатлый.​

​Пышылдап зикер эйтэ.​чакларым…​

​Әле булса аңлыйм, әнкәй, син бит​Ике кат оекбаш ​

​да яхшырак​

​Җылы мич башыннан ​Бала исе килә ​

​ул — Ана булу!​

​Сабыеңны биләүләргә биләп ​

​Ана булу — иң зур бәхетне!​Саклый, алар яклый балаларын,​

​тә.​

​ала алган?​

​Әнкәй кебек кенә ​

​Яшем дә бит ​исним​

​бәйлим башыма,​янганда​

​Бәхет нуры безгә ​без​

​Рәхмәт Сезгә, Әниләр!​Безне юатыр сүзләр.​

​Ул — еллар салган эзләр.​Хурлатмыйча аклармын.​

​Газиз җанда ана ​

​Ана назы-тау чишмәсе,​Зурлыгы-hичшиксез зур!​

​Рәшит Гәрәй тәрҗемәсе​

​Нарасыен көтеп торган ​

​Барыбер сабый булып ​— Күгәрченем-күршем, ил тоткасы​

​Күрше кызының тавышын ​йокламый,​

​Карашары аның шундый ​толымына.​

​Күңелемә җылы өргән.​

​Күңелем аша кичерәм.​Йөрәгемне ала телеп.​

​Умач уам әнкәй ​Умач уам, чит уйларны​

​Һәр хатын-кыз тоеп ул ​

​Әниләрне безгә һич ​баласына,​

​Кочагыңа назлап сыенса.​

​күрү,​

​Иң зур бәхет ​Әнилектән башлана!​

​Кайдан башлана хатын-кыз?​

​Назлы, тәмле телдәнме?​шатлык.​

​әйтсәк иде,​

​Ерак калалардан теләсәң ​

​салган кул җылысын.​

​Әнкәй кочагының җылысын.​

​Гүя әйлэнәм мин ​

​Башларымнан әгәр сыйпаса,​Онытмам гомердә дә.​

​Гел минем күңелемдә.​җиләкләрдән тулган чиләге.​

​Күкнең зәңгәрлеге төшкән ​Ачуларын әйткән төсле ​

​Үзем дә бит ​Тау битендә әнкәй ​

​Миңа гомер биргән ​

​Ак карларга манган ​

​Сабырлыгың, түземлегең,​

​Җылы куеныңа сыенып,​

​сүз «әни»,​

​Күздән аккан яшьләремне​

​Сине эзләп хатларда.​

​Артык кашык нигә ​Кочагыңда үсмәсәм дә​

​Зур бина, соры түшәм.​

​Дөньялар яктырыр иде ​

​Дистәләгән еллар яшим,​

​Ник әнием ташлап ​

​Әни, көтәм сине көн ​

​дип​

​Уянгач та телдә ​

​Самавыры чыжлап тора,​

​Үзе пешергән икмәккә​Әнкәй булмый үткән ​

​да,​

​Колагымда әле яңгырап ​Һәркөн иртән туа ​

​Нигә соң ул, 20-дә әйткән сүзләр,​Яши-яши генә аңладым.​

​Күпме еллар үтте, сулар акты,​

​Иртән уянгач йокымнан​

​Гади дә син ​

​Әз-мәз генә орышса.​

​Бүтән кеше күңелне.​

​Күзләрем күреп куана​гомер,​

​Иркәләдең, назладың.​

​Кысып җылы кочагыңа​Яшлегеңне кызганмыйча,​

​Көч тә биргән, биргән куәт​строгой Любви,что дарует тебе​

​она.​

​Ты смотришь сейчас ​

​И будут несметных ​

​Для той,что тебя на ​

​Мне дает забыться ​И ее молитвой ​

​детей.​

​ничего дороже,​

​Как всегда любовью ​

​Я – его сердца дама!​

​Я уверена, он меня не ​

​Не ругайся так, мама…​

​Не говори, что он обманет​

​Я СМОГУ...ни на что ​за тебя "умираю"​

​я незримо тебя ​

​...ты звала меня, я тебя слышу​

​я так часто ​

​- смотрела​Но мама конечно ​

​Бежал, как будто взлетая​

​ребенок​

​нетерпеливо ждёт рассвета.​Шумит давно уставший ​

​на миг тебя ​

​Из всех прочитанных ​

​Скажи, о чём ты ​

​крыш​

​дочке протянет руку,​Будут дни у ​

​Как птицы улетают ​

​с дочкой расходиться.​

​Дочка маму держит ​

​что незнаю прямо,​

​Всё нормально. Да точно, точно.​

​жилплощадь.​Мам, пожалуйста, ты прости,​

​Разберусь, я уже большая.​Кто с рожденья ​

​Дарите ей только ​

​нас не спорится?​

​Кто о нас ​

​своей, а маме.​

​Быел безнең әнинең дэ​Озак яшә, исән бул гына.​

​Иң кадерле якын кешебез.​

​Гомер юлың матур үткән, әнием минем.​

​Җылы сүзең үтеп керә яраларга,​

​Күз төпләрен күләгәләр сарган саен,​

​Һәрчак шулай балкып ​Син тумасаң, без дә булмас идек,​

​Бу бәйрәмең синең шундый якты!​

​Җиңел генә узмагандыр көннәр,​

​Һәр көнеңне безнең өчен яшәп.​Шатлыкны да,кайчак кайгыны да​

​хакын хаклый-​

​Кайгыртучы кеше ул-ана!​

​Безнең сиңа, әйтер теләкләр.​Һәм бүген дә моны аклыйсың.​

​Җирдә булган бөтен шатлыгыңны,​Дөньяның рәхәтен, тормышның михнәтен, күңелнең сафлыгын, намусның пакълеген аңларга өйрәтүче, үз җаны аша уздырып, күкрәк сөте белән Иман иңдерүче Әни. Без сырхаулап ятканда, күкрәгенә кысып, "җан җимешем, балам" дип, чын күңелдән борчылучы әниебез.​

​Хыялларың синең чынга ашсын,​Армый атла гомер ​

​Шатлык булсын һәрчак юлдашың​Яшәү яме, дөнья иминлеге​

​йөрәк түрендә,​әти белән​

​Онытмабыз әни, төпле сүзең, зирәк фикерең,​

​Юбилеең узсын күңелле.​

​Төн йокламый карап ​

​йөргәндә!​

​Авыр чакта безгә син терәк.​

​Ул — гомер уртасына якынлашучы ​Чынлап та, бала гомернең һәр мизгелен сөенеч, шатлык белән тутыручы икән. Уйласаң без һәммәбез дә балалар. Безнең дә әниебез бар. Иң якын, иң хөрмәтле кешебез- әниебез бар. Безнең әни (авыл) авылында яшәүче (исеме, әтисенең исеме (отчество).​

​Рәхмәт укый-укый керәбез.​

​балкыйсың,​үттең,​

​Җирдә кояш нуры балкыгандай​Син бит, Әни, безгә кирәк​

​Әни бит ул ​

​Яшик шулай бергә-бергә​Рәхәт яшә, игелеге кайтсын​

​Йөзең һаман аяз, көләч булсын,​

​Кояш сиңа көлеп карасын.​сиңа,​

​Юлдаш булсын, Әни, гомергә.​Таң җилләре һәрбер иртә саен​

​юлларны,​Әнкәй, синнән еракларда яшәсәм дә,​

​Шатлыклар да читләп үтмәде.​

​Балкып яшә гомер-гомергә​Син бит әле безгә бик кирәк.​

​Шатлык белән тулы, куанычлы​

​Изге, Әни, синең күңелкәең,​Рәхмәт хәстәр белән баккан күзләреңә,​

​Төн йокыларыңны бүлүеңә.​Кайткан саен синең яннарыңа,​

​(Рафис Корбан "Бәхет телим")​Кояш җиргә нурын сипкән кебек,​

​безнең өчен дә!​

​Нинди изгелекләр кылсак та.​Әле һаман без дип ​

​Син яшь әле, Әнкәй, чибәр әле,​

​Исәнлек бирсен Ходай.​

​Күреп яшә карт көнеңдә​

​Син балкыйсың безнең күңелдә.​Бездән сиңа изге теләк —​

​Әниемнең туган көне —​Картаймыйча яшә әле,​

​Көннәрең дә булган синең.​

​Гел яшь булып ​

​Кушымта:​

​безнең белән.​

​Котлы булсын туган ​Бәйрәмнәре күп тормышның,​

​Әни диеп эндәшик.​

​Туган көн тантанасын.​

​Туган көн кебек булсын.​

​Әти белән парлы килеш​

​Син — яшәү чыганагы.​Сиңа рәхмәт сүзен, әниебез,​

​Озак яшә, бул син бәхетле.​

​Уйлама әле, картаям, дип,​Әнкәй диеп әйтер кешең булу​

​Сулмас яшәү көчен​

​Күңел кылларымны чирткәнсең.​

​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​

​Ак кышларда бергә яшәргә!​тиңлим, әнкәй,​

​көзләрдә.​

​Яшәгез сез, әтием белән икәү​

​Якты юллар гына ​

​Мин язларга сине ​

​Сокланып карап торырлык ​Яши-яши аңлыйбыз.​

​Күңеле, җаны акка.​

​Мин агарткан чәч тә бардыр​

​Чәчләре дә агарган.​

​Сыкранма әле әнием авыр дип.​

​Йөрәгенең бөтен ялкынын.​

​Туксан ел ул ​

​катятся,​

​Мама и я ​мы с мамой​

​тихо Прошептал про ​всей вместе,​

​найдём!​

​И порядок есть ​с нами,​

​И немножечко смешной.​Папа? - Он конечно нужен!​

​Плохо станет семье ​

​была ночью​весь лёд.​

​Один он такой ​И так не ​

​меня любишь​

​Прости за каждое ​

​собой заберите.​Встаньте спиной у ​

​И в том ​Мама устала, весь день хлопотала,​

​Тебя я ни ​

​с нами,​

​с любовью дала ​очень,​

​Ты самая лучшая ​

​Так пусть станет ​

​все​

​Мама в жизни ​

​Что теперь я ​Лишь крутили пальцем ​

​покров.​

​Кто-то злился от ​

​Я, своим изъянам потакая,​тапочки...​

​Я помню,когда я маленький​

​тебя будут внуки...мои дети,​поддержишь в трудную ​

​лишь много добра,​

​Мама...ты меня ругаешь..изо дня в ​споешь песню,​

​Прислониться к щечке ​Словно что-то молвить хочет,​

​Что проснулся сейчас ​Луна светит серебром.​

​P.S. Стихотворение о матерях. На фото -моя мама, Тухватуллина (в девичестве Зиннатуллина) Таскира Хурматовна.​Елмай һар чакта!​

​Язгы чачаклярне,​

​Ф. Яруллин.​Үзгәрделәр әниләр.​

​Бар да әйбәт булганнар,​Бәйрәмнәрдә котлашып​

​Булган әйбәт заманнар.​Әнисе бик аптырап.​

​Сумкасын атып бәрде ул​

​Ф. Яруллин. Кем гаепле?​

​Бик әйбәт шул әнием,​Йокларга ятканда да​

​дигән!​

​Кер юышам әнигә.​

​Кызы да юк, эше дә күп​

​Күзләремнән ук күргән.​

​Минем “бишле” алганымны​тизрәк.​

​ял кирәк!​Тизрәк ятып йокласын!​

​Тик торыгыз, тыныгыз!​Безне күбрәк йоклата.​

​Коймак белән чәй тора.​Э. Шәрифуллина.​

​Борчыйсым килми әнине,​Минем әни, һич бәхәссез,​

​Минем әни бу дөньяның​

​кадерен белик!​                 Әнкәйләрнең бөеклеген​

​аңлап җитмисең икән,​

​юлларын укып үтик.​

​мөмкинме соң?​тудырган,күкрәк сөтен имезгән,җыр көйләп бишектә ​

​өчен тудым​              Гомер китабымның соң ​

​инде мин.​              Иркә гөлдәй юкса ​

​чак кына.​

​                         Булыр димим битләр ​туасы.​


​тудым” дигән шигырен укып ​да зуррак бәхет ​- Әниләр!​          Сез – безнең яклаучыбыз, саклаучыбыз, барыр юлыбызны яктыртып ​“Аналар көне”бәйрәме.​

​гомер.​Йөрәктә калды яра​Күгәреп калган башак​тамак​Табалсаң бер-икене​Кеп-кечкенә кыз, узең​Әллә кердеме төшкә​

​газабын….​Борчылма син, әни, ни кылсам да​таянам.​Юатмадың… дөрес сизенәсең,-​Ялгышулар… тормыш үзе һаман​Бөтен сере давыл ​Ахыргача бетмә түгелеп!​Мөлдерәмә тулы чагы ​Мин бит үзем… үзем синең төсле-​Әнкәй, әнкәй… һәрчак шат күңелле,​

​ташлады да,​
​Күргәнем юк иде ​
​биреп,​Санаулы шул гомер ​
​Карт көнендә ялгыз ​

​Чал чәчләрен тарап, тәрәзәгә карап​Әнкәй сагындым диеп​
​Әнкәй баласын көтә​Теләгән теләкләре.​
​Һәр сүзен ул ​Тасбиг төймәсен тарта​
​Киез итек кигән ​көчеңнән.​

​дә куя​Үскән чакта шуннан ​
​Лилия Сәлахетдинова​
​тору.​
​Бәхетнең иң зурысы ​

​Шул исемгә, чын мәгънәдә, тугъры калу.​Берни җитми, берни алмаштырмый​
​Әйе, алар әни исемле!​
​Әнкәй киемнәрен киеп ​Әнкәй бөеклеген кем ​
​шикелле,​китми, никтер,​

​Күкрәгемә кысып исен ​Бик еш алып ​
​Синең тәрәзәңдә ут ​Синең якты тәрәзәңнән, әнкәй,​
​Ераклардан тоеп яшибез ​
​барга,​

​ала​
​Йөзләрендә җыерчыклар,​куя​
​кылы.​
​Имин кояш баюы.​Эчкерсез йолдыз сафлыгы,​

​Җолдас Сәетназаров​бүген дә.​
​… ана өчен​
​Мәңге төшмәс, ахры, бишектән!»​
​маңгаемнан,​Язмышымны юрап төн ​

​улына.​
​Көмеш кунган әнкәм ​Әнкәемнең бишек җыры​
​Әнкәйнең умач ашларын​Әнкәемнең юклыгы да​
​Күз яшь түгеп, яшем сөртмим.​

​Гульфия Гизатова (Муртазина)​Аермасын иде беркемне.​
​юк,​Тик бәхетләр тели ​
​сузса,​
​Сабыеның көләч йөзен ​

​Найля Аюпова​Кайдан башлана хатын-кыз?​
​Нурланган чагылданмы?​
​Ак йөз, йомшак кулларданмы,​Әнкәй йөзендәге бер ​
​Озак еллар буе ​Адым калмый, йөри озатып.​

​Күз нурларын түккән,​бирә алмый​
​майласа…​Әниемнең кытыршы куллары​
​Ул кылган изгелекләрне​Әниемнең изге сүзе​
​җиләк җыйган,​Алсуланып калган йөзләрең.​

​Яфракларын читкә этәреп.​дә​
​Римма Гайнанова​
​Рәхмәт, әнием, бердәнберем,​
​Кичер, әни, чәчләреңне​

​дә.​җанда.​
​Гади генә бер ​
​Үсәсем килми ятим!..​яздым​
​Тумаган булыр идем.​

​син!​
​—​
​мин дә!​Бала тудыру йортыннан?​
​Менеп басам тезләнеп.​

​Нур Ахунов​Күзем йомдым күрергә ​
​Сый-хөрмәтен әнинең!​
​Коймагын да пешергән,​
​Үләнле чәй эчерде,​

​әнием минем белән,​“Әннә” диеп телем ачылган ​
​Иң якыны миңа, син, әнкәм.​миңа кояш булып,​
​алмадым?​
​Мәгънәләрен кайбер киңәшеңнең,​Люция Аблеева​
​Әтиләр түземлеге.​

​Очынып йөрүләрем.​Үпкәләмим, кайчагында​
​Әни кебек аңламыйдыр​“Әни!” — беренче сүзем.​
​Аллам бирсен озын ​
​Егылганда, елаганда,​
​Яннарымда утырдың.​Якты дөньяның ямен.​

​Чиксез бетмәс сабырлык.​Той щедрой и ​
​наблюдает с Любовью ​пробуждающих миг торжества...​
​воплощенья, даруя тепло.​
​в этот день-ты явилась наградой​Предвкушенье встречи впереди,​
​нашем счастье,​

​Хочет защитить своих ​Нет на свете ​
​Ты без слов, конечно же, поймешь,​ним хочу быть​
​нет обмана​не играет!​
​нему, мама​ты не плачь...давай по порядку​
​я и здесь ​сыночка...так сожалею.​

​тобой скучаю.​
​присниться​
​Она лишь улыбаясь ​сыном дорогой​
​руки - заливался​
​Бежал со смехом ​
​родная дочь​твоих - какая?...​

​Из мыслей всех, что день-деньской​
​кручины...​
​окна стоишь...​
​На рёбрах потемневших ​
​И опять мама ​
​Счастья своего места.​из дома улетают.​

​Так не хочется ​
​за ручку.​
​мама,мама,так тебя люблю,​Мам, пожалуйста, не звони.​
​Выбирать мне свою ​
​Он – порядочный академик.​
​Мам, пожалуйста, перестань,​Слез, когда мы очерствели?​

​ее храните!​Когда ничего у ​
​Кто, кроме нее, сильнее нас любит?​Но не любимой ​
​Җитмеш, сиксән, туксан тула.​
​Нур сүнмәсен, һич тә сүрелмәсен —​

​Озак яшә, әни, мәңге яшь бул,​
​Оныкларың котлый икән сине, димәк,​
​Күз карашың, назың кирәк дәваларга,​калган саен,​
​дәшеп.​Елгаларда ташу- ярлар тулган.​

​Синең бүген зур бәйрәмең әни,​
​Булса иде, әни, бәхилләтеп.​
​Әни булдың, әни булып калдың —​Тагын кем соң шулай куана?​
​Гомер бакый бала ​Балалар дип үрсәләнеп торган​

​Озын гомер, шатлык, ак бәхетләр​
​Тик син безгә, безгә багышладың,​
​торуын телибез.​
​Кадерле әниебез, бүген барыбыз өчен дә якты, иләһи зур бәйрәм. Җир йөзендә әнидән дә якын, әнидән дә рәхимле, мәхәббәтле, әнидән дә олы җанлы зат юктыр.​Ак бәхетләр торсын юлыңда.​

​Безгә терәк-канат булып,​көнеңдә​
​Һәрбер көнең үтсен шатлыкта.​
​Син бит минем ​Пар канатлар булып ​
​Уйладың син гомер юлыңда.​Туган көнең котлы булсын әни,​

​Рәхмәт, әни, безгә гомер бирдең​
​Ничек матур парлап ​
​Һәрвакытта булдың өйнең яме,​Ул — бар туганнарны, балаларны, кияү-оныкларны бер түгәрәк өстәл янына туплаучы.​
​Үзебез Әни булгач баланың нинди газиз, кадерле булуын аңладык.​

​Бусагадан өйгә атлаганда,​Якты йолдыз кебек ​
​Сокланырлык гомер юлы ​
​Изгелекләр булып кайтсыннар.​
​яшә,​Нур сирпелсен синең күзеңнән.​

​Кайгы-хәсрәт күрми генә​
​таңнарың.​
​Кайгы-хәсрәт килә күрмәсен;​Котлы булсын, Әнкәй туган көнең,​
​Ак бәхетләр юлдаш булсын ​

​Шатлык-куанычлар, сәламәтлек​
​Терәк булсын сиңа Әтием.​
​Чын йөрәктән яздым бу ​Тормыш матурлыгы йөзеңдә.​
​Без үскәндә кыенлыклар күрсәң,​

​Һәрвакытта йөзең көләч булсын,​Тыныч яшә берүк, исән-сау бул,​
​Кояш белән сине тиңлибез.​Рәхмәтлемен барысы өчен дә!​
​Рәхмәт, ару-талу белмәс беләгеңә.​
​Рәхмәт, Әнкәй, гомер бирүеңә,​

​Яшә Әни, яшә тагын да.​
​дә бер генә!​Ә урының һәрчак йөрәктә.​
​Бәхет бит ул ​Аз булыр күк, Әнкәй, Синең өчен​
​Ничә генә яшең тулса да.​

​Матур сүзләр генә әйтәсе.​
​Тик гомерең буйларына​Телибез сиңа бүген.​
​Җирдә кояш нуры балкыгандай,​көнең.​
​Синең урын бүген түрдә.​
​Бездән сиңа изге теләк —​Безнең өчен янган-көйгән​

​Картаймыйча яшә әле,​Туган көнең җиткән икән.​
​Гел яшь булып ​Кушымта:​
​Әни, сиңа мең рәхмәт.​та,​
​бәйрәм итик​Гомереңнең һәрбер көне​

​һәркемгә житә җылың.​
​Син — иң газиз кеше безгә,​бәхетне.​
​Котлы булсын, әни, туган көнең,​Кайгыларың булса – югала.​
​Мәңге-мәңге яшә бу җирдә.​
​Язгы кояш төсле,​Бишек җырың, белән​

​назларга.​
​Язсын әнкәй диеп дәшәргә,​Ак кышларга сине ​
​Сары сагыш сары ​
​Шундый җылы синең кочагың.​Күңелеңдә бары изгелекләр,​

​Яши-яши аңлыйбыз.​
​Нур бөркелә алардан.​Әнкәйләрнең бөеклеген​
​Ул һаман яктыра бара​Сагынам карасын да.​
​Әнкәй дә картайган инде,​
​Тарсынма әле әнием бу дөньяны​Алты баласына бүлеп биргән,​

​Туган көне бүген әниемнең​
​Cлезы текут и ​Cидим,говорим о, чем то.​
​По нему бежим ​Нашей маме ветер ​
​Ищем зря семьёй ​Ничего мы не ​

​— и всё чисто,​
​И напрасно спорил ​неуклюжий,​
​людей.​Если заболеет мама,​
​Мама ты знаешь, я с ним ​
​в моём сердце ​свете​

​человек​И знаю, что только ты ​
​пыталась уйти​Улыбку свою с ​
​вы?​Согнута, присгорблена мамы спина.​
​просто боготворю.​

​Спасибо за помощь, тебя я люблю,​Спасибо, мамуля, что ты рядом ​
​Ты жизнь мне ​
​Всегда помогаешь,хоть трудно и ​Всепоглощающей мечты​
​И пора любви​

​кажется мама это ​Это...​
​лишь рассказать,​
​Но мои родные, сёстры, братья​
​И небес синеющий ​

​лишь горе,​
​зовёт меня!​твой халат и ​
​этом свете!​Даже когда у ​
​Ты меня всегда ​Ты желаешь мне ​

​Мама...это всегда первое,родное слово​
​И ты тихо ​Хочется тебя обнять,​
​глаза,​На красивого сыночка,​
​ветрами​там.​

​Салямят, бахетле бул,​Мин сине яратам!​
​Күчтәнәч җибәрмиләр.​Җибәргәннәр урманнан.​
​Посылкалар салганнар.​
​Кунакларга барганнар.​Ф. Яруллин.​

​-Ничек алай? - дип сорады​Җил – давыллы өермә.​
​Үзенең туны югалды.​Гел үлчәп теккән төсле.​
​Бик матурын, карасын.​
​Малае бар бер ​Аш пешерәм, җыештырам,​

​Мин әнигә бер генә.​Ишек ачып керүемә,​
​Каршы алды елмаеп-​Мине йоклат та ​
​Сиңа да бит ​Ул эшеннән туктасын!​
​Әй малайлар!​ул​

​Без торганчы өстәлдә​Бөтен дусларым күрсен!​
​Һәммәбезгә туры юл.​Үз әние булуы!​
​Иң матур әни.​үк аңларга,алар-ның терәге,ярдәмчесе булырга кирәк.Без моны онытмыйк,бала-лар.Исән чакта әнкәйләрнең ​
​хәлдә калмаслык итеп,әниләрне кадерләп, хөрмәтләп яшәргә кирәк.​                Тик шуны син ​
​өйрәнергә тиеш. Сәйфи Кудашның шигъри ​

​изгелеген санап бетерү ​
​газиз,якын кеше.Чөнки ул сине ​
​               Мин бәхетле булыр ​
​килдем мин.​

​                           Нәкъ нарасый сабый ​              Ялгышып та,зинһар,рәнҗетмәгез,​
​                         Ә башлардан сыйпый ​                         Гомеремнең калын китабында​
​              Бардыр тагын күпме ​
​Әхмәтҗанованың “Мин бәхет-ле булыр өчен ​Сезгә! Без бит беләбез: әниләр өчен моңардан ​

​Бердәнбер иң кадерле, иң хөрмәтле, иң якын кешеләребез ​
​тәбрик итәбез.​
​26 ноябрь көне ​Үтеп китсә дә ​
​Өендәге барысы.​

​Бәрәңге куя аңа.​Була ул безгә ​
​Өшегән бәрәңгене​
​Йөрәктә калды алар.​Төштеме әллә искә​
​Йөрәк үзе татыр ​тоялам.​

​Бары үз көчемә ​Шелтәләвең,әнкәй… беләм мин…​
​Ашыгулар була… уйланмый…​да бары​
​Синең сүзләр: ”Беркем алдында да​
​Таштай бәгыремне эретәм…​сыман…​

​Борылды да, китеп юк булды…​
​Шелтәле бер караш ​керде.​
​Ялгыз аналарга сабырлыклар ​
​Өмет итә ана, кайтыр, — диеп, бала,​чыкмагандыр аның​

​Лилия Гиматдинова (Хисамова)​
​Әнкәсенең янына.​Моңсу карый үзләре​
​Укыган догалары​
​Эйтерсең әнкәй ятлый​Аллах сүзләре алар.​

​олтан салган​Килә алган чаклы ​
​Кып иттереп кидерә ​итекне.​
​— Ана булу!​Иң соң ятып, кояштан да иртә ​
​көйләп алу.​

​ул — Ана булу!​
​Булмагызчы, аналар, күке!​
​диләр.​
​алмам​сөйкемле.​
​Аш пешерәм әнкәй ​Бала холкы һаман ​
​Күзләр ошаш, ошаш кашлар да.​
​Әнкәемнең кәшемир яулыгын​Тәрәзәгә казак кактырма.​
​Караңгылык салма күңелгә.​Тәрәзәңдә утың балкысын.​
​Без бәхетле алар ​

​Алар гына әйтә ​Иң кадерле кешеләр.​
​Гомер басып баhа ​Рәнҗеш алмый бер ​
​Изгелектә үткән көнең​
​нур,​

​төбендә.​Соңга калып кайтам ​
​Буйга җитсәләр дә ​инде…​
​Ул үпкәндә минем ​
​анда.​Сөеп баккан чакта ​

​чәчләренә…​биргән,​
​төшерәм,​
​әнкәй көлеп,​кертмим,​
​сөйкемле.​

​ходай,​
​Рәнҗетергә шуңа хакыбыз ​
​Сабыена карап сөенсә.​
​Әннә,- диеп нәни кулын ​Сөеп,назлап карау балаңа.​

​Гөмер җебе — тантана!​Җимешен күрүдәнме?​
​Наз, иркәдән, мәхәббәттән,​
​Сыгылмалы билдәнме,​балкыта бит,​
​гел кайтып.​бетмәс сагыш,​

​Күзәнәге саен — ак теләк.​
​Җитмеш җиде курорт ​Я каршымда коймак ​
​Лилия Сәлахетдинова​Таяныч, терәгем дә.​
​Гузалия Файзуллина​

​Тау битеннән әнкәй ​
​Алсу чиләгең дә, җиләгең дә​
​җиләкләрен​
​Чиләгендә кызыл җиләгең ​

​Сөю-назга күмгән өчен.​
​Җыерчыклар салган өчен.​Җәйге кояш көнләшерлек.​
​Насыйп булсын һәркемгә ​
​Һәм ышаныч туа ​Әни​

​Кил әнием, ал кочаклап​
​Инде күпме сүзләр ​
​—​
​Иң кадерле кешем ​

​Туйдырды инде тормышта ​Булыр идем бит ​
​Нигә әнисез чыкканмын​Күрмәсәләр тәрәзәгә​
​Аның мөмкин түгелен.​
​чәйнең.​алу​

​көткән —​Әниемне төштә күрдем,​
​Бүген дә бит ​
​йөр, бәбкәм!”​кешеләр бар,​
​Ә бүген ул ​

​Дога итеп үземә ​
​Йөрәктәге тирән ярадан.​
​Әнинең нурлы йөзен.​Йомшак булсаң да, үзеңдә​
​Кояшлы якты дөньяда​

​тырыша.​Ашны ашау күңелле.​
​Иртән уянгач йокымнан​Әнкәй, сиңа мең рәхмәт.​
​Бала кебек куандың.​Авырганда керфек какмый​
​иттең​

​Ходай биргән әниләргә​добра проявлений​
​С прохладных небес ​И ярких побед ​
​В крутом вираже ​Спускаясь с небес ​
​расстоянья,​

​Она молится о ​похожий:​
​дочь.​
​Мама, что сказать тебе, не знаю,​Я только с ​
​В его любви ​Пойми, он со мной ​

​Отпусти меня к ​
​расскажешь.​
​тебя, ты же знаешь​
​я с тобой, но немножечко выше​МАМ...я так за ​

​мне сегодня МАМА ​играло и пело​
​Помчать вместе с ​Подняв к небу ​и...​в чужой стране ​не о родных ​
​дочке с сыном?..​погружена в свои ​
​Ты снова у ​грустить в разлуке.​
​не очень приветливые.​ищут​
​Как легко они ​это будет длиться?​
​Мама дочку держит ​Мам, пожалуйста...​
​– больше.​Мам, пожалуйста, не мешай​Мам, пожалуйста, отпусти,​

​здоровы...​смотрит глазами полными​
​Как зеницу ока ​Кто бережет нас, кто приголубит,​
​всегда с нами.​
​Цветы несу, несу цветы я!​

​Матур булып олыгаеп, .​гына.​
​яшибез.​Бүген дә син барыбызга безнең үрнәк.​
​Синең сүзне кабатлыймын балаларга,​Сабый чагым ерактарак ​
​"Әни" сүзе тора безне ​Туган көнең белән сине әни!​

​Өмет сүзен генә ишеттеләр.​
​Безгә кылган теләкләреңне​Рәхмәт, әни, һәммәбездән рәхмәт.​
​Балакае уңышка ирешсә​Аннан тугрылыклы дөньяда.​
​уйлана?​

​Күңелләрдә булган саф хисләр,​Уйларыңның иң-иң татлысын.​
​Аллаһының мең рәхмәте яусын сиңа. Озын гомер, тән сихәтлеге, саулык, күңелеңдәге җан җылысының нуры сүнмичә, сүрелмичә без балаларыңа яшәеш чыганагы булып ​
​көнеңдә​көнең,​
​Бәхет кунсын күңелең түренә.​Сине котлап туган ​

​Сәламәтлек ташламасын сине,​Чәчләреңә, Әни, чал керсә дә,​
​Терәк булып безнең иңнәргә.​Безнең өчен күпме тырыштың син,​
​Яшәр өчен ныклык, көч бирдең.​
​кергәндә.​Әти белән тигез яшәгез сез,​

​күңелдән сиңа юллыйбыз.​
​Ул — һәркөнне күңел җылылыгы бирүче, киләчәккә өмет, ныклылык, таяныч булучы үрнәк.​күрәбез​
​Торасың син күңел түрендә.​Куанасың һәрбер уңышка.​
​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​Безгә биргән йөрәк җылыларың​

​Сәламәт бул озак ​
​И, Әнкәем, һәрчак бәхетле бул,​Нур сибелә тирә-юньгә.​
​Матур булып атсын ​
​Гомерең матур узсын, Әнкәй бәгърем,​Ходай шуннан мәхрүм итмәсен.​

​безгә​
​Күзеңдәге яшьне киптерсен!​Исән-имин яшә, бәхетле бул,​
​Уй-хисләрем сиңа табына​
​Озак еллар сүрелмәсен иде​Назласа да, иркә итмәде.​

​Яз кояшы һәрчак күңелеңдә.​Безнең өчен олы терәк.​
​Киң күңелең, юмартлыгың өчен,​да,​
​Рәхмәт синең шәфкать тулы йөрәгеңә,​Безнең өчен һәрчак кирәксең.​
​Тормыш ямен, матурлыгын тоеп,​Кояш кебек Син ​

​Һаман Синнән җылы алабыз без,​
​Сине шулай исән-имин күрү​булсак та.​
​безнең,​
​Килә Сиңа бәхет кенә теләп,​Ашкынып аккан судай.​

​Туган көнең белән котлап,​безнең белән.​
​Котлы булсын туган ​Син — өебез күрке безнең,​
​көнең.​Төннәрең дә булган синең​
​Бездән сиңа изге теләк —​
​Үз тирәңә безне җыйнап,​Картаймыйча яшә әле,​

​Әниемнең, туган көне.​Кылган изгелекләреңә.​Үзебез эби булгач ​Ел да шулай ​
​Сөенеч белән тулсын.​Өебезнең кояшы — син,​Олы рәхмәт барысы өчен дә.​Табып була олы ​Урыннарың булсын гел түрдә.​
​Шатлыкларың булса – уртак була​Кояш булып миңа​Бу дөньяга гашыйк иткәнсең.​
​Йөрәк җылың белән,​Җаным тула минем ​Ак чәчләрдәй ак күңелләр белән​Үпкәләмә, әнкәй, көзләргә.​Мин көзләргә сине тиңлим, әнкәй,​

​Мин җәйләргә сине тиңлим, әнкәй,​карашың.​
​Әнкәйләрнең бөеклеген​
​Нур сибелә, нур чәчелә,​
​Күзне ала алмыйбыз.​
​Агарган безнең хакка.​
​Бик килешә аклары да,​бит.​

​Киң күңелле анам алтыным.​Чәчләре чал ап-ак булса да​
​Мама меня зовет.​Слезы льем потихоньку.​
​две женщины.​
​Постелила нам ковер,​

​Свои пальцы порознь​Другой безвести пропал!​
​быстро:​Мама в доме ​
​И невкусную совсем!​Но на кухне ​
​Мама, в мире для ​

​И нет, не...​поймёт​
​Кто смог растопить ​
​Мама, ты знаешь, один он на ​Как погубил один ​
​плохого​Прости, что так часто ​
​него, чрез плечо посмотрите.​
​Хотите увидеть Ангела ​видно, устала она.​
​Я мама тебя ​
​Спасибо за нежность, спасибо за ласку,​
​миг,​

​знал.​Ты Бог мой, Богиня, ты мой идеал,​
​ореолом и надеждой​
​И весна прекрасная​И с годами ​
​прийти опять.​Я могу тебе ​

​Мне казалось, радость так близка!..​сверкающие зори​
​Ведь кому-то я принес ​Это небо не ​
​А в руках ​
​Маленьким ребеночком на ​

​Взрослым буду...​со зла.​
​тоже ...Снова и снова.​
​Чтобы крепким...​поспать»​
​сладко​В твои сонные ​

​любовь,​Вместе с теплыми ​
​буквы отражаются только ​Синен туган кэндя.​
​Кадерле анием,​Ерак – ерак урманнардан​
​Тәмле күчтәнәчләр биреп​Шәһәрләрдән – авылларга​

​Кешеләр бер – берләренә​яхшырак.​
​“Берле” алдым дәрестә.​
​Күңелендә дулады аның​Шунысы начар : әниемнең​
​Үзе таман, килешле,​Әни миңа тун алды,​

​әниемнең кызы юк та-​Мин булышам әнигә.​
​Әниемнең кызы юк бит,​Белмәгән ул беркемнән.​
​Әнкәм бүген кояш кебек​инде-​
​Ял итәсең бит сирәк.​Сезнең тавыш – тыныгыз!​

​Әй кызлар!​Үз йокысын биреп ​
​Иң иртә әнкәй тора.​Иң матур әни икәнен​
​Кылган эше-​Һәр баланың​
​Лучший ответ​Әлбәттә шагыйрь хаклы.Аналарны кече яшьтән ​

​Менә шундый үкенечле ​генә яши икән.​
​бәхетле булуы кирәк. Без әниләрне рәнҗетмичә,аларга кайгы-хәсрәт китермичә яшәргә ​
​сендер-гән... Әниләрнең сиңа кылган ​     Әни җирдә иң ​
​ябарга.​

​                           Көлеп яшәр өчен ​
​юк,​              Давылларга ничек чыдармын?!​
​меңләп камчы суга,​              Газизләрдән-газиз баласы.​
​кеше килгән,​     Без чыгышыбызны Сания ​

​ишетеп яшәргә язсын ​ризык бар, җылы бар.​
​Әниләр бәйрәме белән ​укытучылар!​
​Тетсенә шуңа күңел.​
​Олысы да кечесе​яга​

​, миңа.​
​Чагырдан бәйләп көлтә.​Әрнүле югалтулар​
​Җырлыйсың да елыйсың​Үзе теләп алган… хата кылса​
​Мин бәхетнең тәмен ​

​Кул сузмадың… синең холык миндә-​
​төшләремә…​
​ялгыйм…​
​Җанга иңгән тынлыкның ​
​күңелнең…​яшем түгеп,​
​Гаепләрем һаман бар ​
​Үреләмен генә, дигән мәлдә​
​Күзләр камашырлык, ап-актан.​
​Төшләремә бүген әнкәй ​
​Имин, аман булсын баласы,​
​Күзкәйләре моңсу, сагышлы,​Уена да кереп ​
​Иң кадерле кешесен.​Туып ускән өенә​
​Тәрәзәдә күзләре​
​Җиңеллек бирә тәнгә​
​Сүзләр чыга йөрәктән.​Әнкәй укый догалар​
​Эх, кая соң әткәй ​Кадерләдең, әнкәй, биш балаңны,​
​идекме?​
​Олтан салган киез ​
​Хатын-кызның төп бурычы ​
​тою.​Белгән бишек җырларыңны ​
​Бәхетнең иң зурысы ​
​Хатын-кызлар булсын фәрештәләр.​
​Җирдә фәрештәләр була ​
​Ошый алмам, юк мин ошый ​
​Әнкәй кебек булмам ​
​Килеш,килбәт, карашлар да ошаш,​
​яулыктан,​
​көзгеләрдән​Физәлия Дәүләтгәрәева​
​Сүндермәле, әнкәй, утларыңны.​
​Сүндермәле, әнкәй, утларыңны.​Сүндермәле, әнкәй, утларыңны.​
​Ярсыз тирән диңгезләр.​
​Кадерле, якын күзләр.​Әниләр – алар иң якын,​
​Имгәтмичә саклармын,​Көне изге, юлы изге,​
​Баламның елмаюы,​Кояш сызган якты ​
​Көтә әнкәй капка ​
​…Юлда тоткарланып, эштән тагын​
​балалар​«Биләүдәге бала булды ​
​hаман да.​
​Әмма сагыш-моң да бар ​
​нур чәчәләр​Кырау төшкән әткәм ​

​Үсәр өчен көчен ​
​Бала чак искә ​Яннарымда тора кебек ​
​Күңелемә чит уй ​Булсын иде һәрчак ​
​Әни булу бәхетеннән ​
​үзе изге җан.​
​әни өчен,​
​бит ул анага.​
​булу,​
​дөньяга,​Чәчәкләре серкәләнеп​
​Гөл, чәчәк чагыннанмы,​
​Кайдан башлана хатын-кыз?​
​Мең караңгы көнне ​
​Еласаң да булмый ​Тик йөзендә аның ​
​бәйләп куйган,​
​Бәхет баса: зуры, олысы.​кагып куйса,​
​Уярлык бит һәйкәлгә.​
​да​Чиләгендә кызыл җиләге.​
​Төсен югагалтмаган күзләрең.​
​Күлмәк итәкләрен күтәреп.​Талгын җилләр үбә ​
​Кулларында — алсу чиләге.​
​Бар дөньямны мәхәббәткә,​

​Нурлы йөзеңә борчудан​
​Йөрәк җылың, җан рәхәтең​
​Алтын канатлы балачак​
​«Әни» диюгә җылылык​
​Роберт Шаймарданов​Апа күрсәм чатларда…​
​Әйтче, зинһар, әнием?​Ташлап китәсеңне белсәм ​
​күрмәсәм дә​
​Нурлы йөзеңне күрсәм.​Башкалар кебек әниле​

​Мине тугач куркудан?​Зур ишектә күзләрем.​
​Йокым качты, аңлагач та​Тәме хуш исле ​
​Нинди бәхет татый ​Гүя мин кайтканны ​
​Фирдат Валеев​да.​
​“Тәртип белән генә ​Бу тормышта якын ​
​аң булып?​исән чакта,​
​Әлегәчә сыкрый, каны тама,​Күзләрем күреп куана​
​Син — тормыш гүзәллеге.​Бәхетле көлүләрем.​

​Әни бик нык ​
​Әнием куллары тигән​Лилия Гиматдинова​
​үстек,​Куанганда, син дә әнкәй,​
​көнен.​Рәхмәт әнкәй бүләк ​
​восхождений...​
​порою не ценим ​грусти...​
​спуски,​Излучиной жизни твоей,учителем первого шага--​
​Ты меня, родная, только жди.​Между нами снова ​
​От всего плохого, день за днем​На взгляд Богородицы ​
​И прощала взбалмошную ​не полюбить!​
​Попробуй понять меня, мама!​
​расспросы?​заживет эта рана​
​забегай...​детстве всё маме ​
​и прошу за ​не умею​
​хоть во сне...я буду молиться​
​молилась Богу​Хоть внутри все ​

​хотелось​
​убегая​в унисон,​
​А там, за сотни километров,​сжимая обручем-тоской,​
​какая не о ​
​Безвольно руки опустив,​гаммы...​
​ей и не ​Но встретятся люди ​
​Так дети наши ​подрастают.​
​Как долго счастье ​я названье"мама"​
​Я с ребенком. Всё очень срочно.​Хоть на час, ну а лучше ​
​мне надо денег.​Я – не собственность. Я – живая.​
​И когда мы ​Кто на нас ​
​Мама одна, берегите ее!​

​заботится?​
​И это имя ​
​Әниебез безнең өчен​
​Юбилейлар насыйп була.​
​Бу дөньяда бары нур ​
​Синнән нурлар алып ​Юмартлыгым, көләчлегем — синнән бүләк,​
​Кадерең синең арта бара, әнием минем.​
​Якты йөзләреңнән нурлар чәчеп!​"Әни!" — диеп әйтү шундый рәхәт,​
​Йөрәкләрдә безнең учак якты.​Тик кешеләр синнән һәрчакта да​
​Син яшисең һәрчак безне дәшеп.​"Әни!" — диеп дәшү шундый рәхәт,​
​ул-ана!​
​аннан мәрхәмәтле,​Безнең хакта бик еш ​
​сүзләр,​

​Йөрәк әрнүеңне, хыялыңны,​
​яшәр идек, тормышыбызның яме дә, тәме дә булмас иде.​Шуны телим туган ​Котлы булсын туган ​Сәламәт бул, гел елмаеп яшә.​Саф теләкләр ургый күңелдә,​Син дөньяда безгә бер генә.​үренә…​Сәламәтлек, шатлык, бәхет белән​Шушы инде бәхет түгелме?!​Йөрәк җылың кушып барыбызга​Без сагынып кайтып ​Син бит, әни, безгә бик кирәк!​Кадерлебез, сине шушы бәйрәмең белән ихластан тәбриклибез. Теләкләрнең бары изгесен, бары яктысын чын ​Ул — әтиебез белән безне үстергән, аякка бастырган, борчылган, күпме куанычлар, бәхетләр кичергән кеше.​
​Изге заттай итеп ​Иң кадерле кешебез булып,​Безнең өчен янып яшисең син,​Тормышыбыз синең белән матур,​Бары сәламәтлек, шатлыклар,​Ә тормышта – олы терәк.​Тырышлыгың бар да үзеңнән.​Синнән күчкән яктылыктан​
​Котлы булсын Әни, туган көнең,​Чәчләреңне сыйпап тарасын.​Сәламәтлек — үзе бәхет бит ул,​Нур сибүче кояш син ​Күңелеңә яшәү дәрте бирсен,​Әнием.​Рәхмәтләрем чиксез, теләкләрем изге,​Еш чагыла әле дә күзеңдә.​Синең йомшак куллар​
​тусаң да син,​Син бит әни, яшәешнең яме,​гомеркәең​Онытмамын сине беркайчан ​Ышанычлы терәк булуыңа​Мең-мең рәхмәт, әни, тәрбияңә,​Сыенабыз, Әни, яныңа.​Без телибез Сиңа кояш гомере,​Яшәсәң дә Үзең еракта,​Һәрвакытта бул үз көчеңдә.​Күптән инде зурлар ​Иң кадерле кешебез Син ​Килә Сине тәбрик итәсе.​Гомерләрең үтә инде ул​Рәхмәтлебез сиңа гомергә.​Гел яшь булып ​Кушымта:​безнең белән.​Котлы булсын туган ​Без үссен дип, йокламаган​көнең.​Елы үтеп киткән икән.​Бездән сиңа изге теләк —​Олы бәйрәм бүген бездә —​Безгә бергә бик рәхәт.​
​Исәнлек белән яшик.​Бала — ана арасын.​Ул тормышның һәр мизгеле,​Бар микән җирдә тагы?​Үстердең син безне, кеше итеп,​
​гына,​
​Кадер-хөрмәт күреп үтсен гомерең​дөньяда.​Рәхмәт, әнкәй, сиңа,​Сабый чакларымнан​Бүләк иткән өчен язларда.​Илгә кошлар кайтса,​чәчләргә.​Алар чагыла синең йөзләрдә.​
​Мин җәйләрдә сиңа очамын.​Һәрвакытта алда барасың.​Якты язлар кебек ​Күзне ала алмыйбыз.​Чәчләре дә агарган.​—​Әнкәйнең ап-ак чәчләре​Нур бөркелә алардан.​Бер киткәчтен кайтып булмый ​шул​Матур үзе, җыерчыклы йөзе,​
​Девочкой, а не женщниной​две женщины,​Мама и я,​Листья осень уронила​Лист кленовый растопырил​на месте,​Папа делает всё ​не ем!!!​с комками,​герой!​Человек повсюду главный,​все прочие​он моё сердце ​планете​весь век​не погубишь​За то, что делала много ​прости​И резко в ​Отражаются крылья. Ярко. Реально.​И в зеркале ​кину,​стихами воздвиг.​
​Я это ценю, помню каждый свой ​веришь, я это ведь ​женщин,​В жизни каждого ​Это лето красное​главное​Что хочу домой ​Потому, моя родная мама,​счастью — что скрывать-то?​Я ж любил ​огня!​Мама, жизнь короткая такая,​6 утра..​останусь для тебя...​Даже когда ...я совсем ...​руганья конечно не ​
​Повторяя одно и ​так прижав,​На твоих руках ​«Мама, мама как же ​Смотрит милый ангелочек​Глядя на свою ​В небе темно-голубом,​рецензии. Пришлось напечатать там, потому что татарские ​
​Кояш елмая күктян,​Посмотрите здесь!​да​элек​
​Авыллардан – шәһәрләргә,​Булган әйбәт заманнар.​Эшләп куй син ​Синең аркада бүген мин​Кайтты Булат өенә.​алды.​Шундый йомшак, җылы ул.​Шунысы начар.​
​Ипигә дә йөгерәм.​
​Әниемнең кызы юк шул,​Әниемнең кызы юк бит.​


​Юк шул, “бишле” алганымны​Күзләремнән күргән.​
https://otvet.mail.ru​Әнием ял ит ​https://infourok.ru​Әнием, син болай да​https://nsportal.ru​чыкмасын​https://stihi.ru​Әниемә ял кирәк.​https://youtube.com​Иң соңлап әнкәй ята.​https://nashi-stihi.ru​Иң-иң иртә кем тора?​http://tatar-syz.ru​Көлеп йөрсен.​https://ihlastan.ru​Әйткән сүзе,​http://kidsclever.ru​Нинди бәхет-​https://sunhome.ru
​​